Formela: Obywatel we władzy władzy

Obmacywanie obywateli przez strażników - w średniowieczu i później pachołów miejskich - zaglądanie im w portki i do kieszeni, rewidowanie bagażników, śledzenie w przebraniu i strzelanie na ostro to marzenie komendantów 12 miejskich garnizonów służb porządkowych, którym sprzyja unia polskich metropolii.

Każda władza czuje się bowiem lepiej, jeśli posiada więcej władzy. Władza policji wydaje się policji niedostateczna bez możliwości ostrzeliwania kobiet w ciąży i małoletnich gangsterów do 13 roku życia. Do takich osobników nie można już jak pierwotnie uważano podchodzić nie tylko bez kija, ale także bez naładowanego pistoletu. Strzelanie do nacierających lub uciekających sprintem babek w ciąży nie wymagać ma już żadnego ostrzeżenia. Jeśli któraś ma za szybkie nogi, funkcjonariusz będzie miał szybką rękę. Jeśli zaś strażnik uzna, że babka w ciąży może nie jest w ciąży, ale niesie na podbrzuszu dwa gramy konopi wsadzi łapy, gdzie uzna za stosowne ze względu na rozmiar publicznego niebezpieczeństwa.

W sposób jawny i bez zażenowania opresja władzy wobec obywateli staje się cnotą epoki  Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. Zamach na wolności i prawa obywateli zapisane w rozdziale II Konstytucji RP, to ostentacyjne lekceważenie zobowiązań socjalnych, wolności osobistych i politycznych - ograniczanie pod byle pretekstem prawa do demonstrowania poglądów - wygodę rządzenia wynosi ponad jakiekolwiek przymioty demokracji. Krnąbrnych i nieposłusznych obywateli, grupki rozmaitych wichrzycieli, należy stygmatyzować, szybko karać, by społeczeństwo było zdrowe, a rządzenie nim przyjemne.

Władzy takiej należy się lękać i zwalczać ją zawczasu niezależnie od tego, czy firmuje ją Tusk, Miller albo Kaczyński, Adamowicz, Szczurek albo Kobyliński. Zamiast języka perswazji dobiera ona bowiem narzędzia represji, co z demokracji uczyni dekorację.
Marek Formela