Formela: Naczelnik... i my

Naczelnik Państwa Polskiego, premier Donald Tusk, pogroził ostatnio lekarzom - z boiska! - aptekarzom oraz internautom. Protest tych ostatnich wywołał dezorientację w drużynie rządowej. Jej szeregowi piłkarze - bez odesłanego na trybuny Schetyny, który kolaborował z Napieralskim z drużyny czerwonej oraz z Komorowskim, który gra na ładniejszym stadionie - albo wspierają swojego kapitana, albo się kajają publicznie za brak zaangażowania, albo tłumaczą wspólną klęskę, codziennie transmitowaną przez różne telewizje - z Warszawy, Poznania, Lublina czy Gdańska.

Wnerwieni kibice rzucają kamieniami, coś podpalają, lżą swoją drużynę. Coś drgnęło w społecznej wrażliwości nad Wisłą. Internauci, jedni bardziej świadomie, inni intuicyjnie, poczuli, że w skomplikowanej architekturze ACTA kryje się zamach na pauperyzującą się sferę wolności. Jeśli nawet nie w detaliczności przepisów, to w sposobie ich przygotowywania i ujawniania, w rozmiarach władztwa nad jednostką, które ustanawiają.

To natężanie represyjności państwa, jego organów i podorganów siły, do tej pory uchodziło ekipie Tuska BEZKARNIE. Nawet uprawnienie NIK do zbierania - w ramach kontroli środków publicznych przecież - danych o poglądach politycznych, upodobaniach seksualnych, religijnych, stanie zdrowia nie wzburzyło obywateli, choć to zamach na wolność wyjątkowo podłej urody. Liczba agencji i służb, które obywatela polskiego mogą przeszukać w domu, zrewidować, ukarać, uderzyć jeśli trzeba, albo zgnoić mandatem powoli staje się niepoliczalna. Piewca WOLNOŚCI I WŁASNOŚCI, premier Donald Tusk symbolem swoje władzy czyni strażnika z paralizatorem a nie internautę - obywatela globalnej przestrzeni.

Inaugurując szósty rok ukazywania się "Gazety Gdańskiej" ze zdziwieniem stwierdzamy, że z jej liberalnego łona wywodzą się idee tak niewolnościowe.
Marek Formela