Latarką w półmrok: Premier na gdańskim bruku

Odkrywszy, że stary Kalemba ma syna, Tusk z nerwów zapomniał, że nie jest gorszy. Obaj, niestety, pracują, choć bezrobotnych wielu.

Zgiełk, który wywołał Serafin, działacz chłopski i biznesmen, premierem wstrząsnął jak dopalacz. Zarządził zwalczanie nepotyzmu jak zwalczanie jędnorękich automatów, za co teraz dopłacą podatnicy, orzekł trybunał w Strasburgu.

Uderzenie w młodego Tuska uważam przy tym za całkowicie chybione. Junior, bodaj od czasów red. Jacka Lindnera, był na Pomorzu jedynym poważnie znającym się na transporcie człowiekiem piszącym. Z Gazety Wyborczej, której od czasu do czasu zapewniał też newsika z okolic kancelarii taty, co nie wzbudzało u redaktorów obrzydzenia, a zapewniało przewagę na dystansie, odszedł na lotnisko, na posadę istotną merytorycznie, ale nie władczą. Zmiany tej ojciec nie musiał swoim podpisem kontrasygnować. Żądanie zaś, żeby minister rolny syna swego wywalił z pracy, która od 10 lat wykonywał, żeby tatuś mógł zostać u boku premiera, uznaje za przejaw umysłowego zdziecinnienia premiera. Co zdarza się na starość, gdy ludziom wciąż się wydaje, że ich dzieci sikają w pieluchy.

Brzydząc się nepotyzmu i kolesiostwa jako chorób niebezpiecznych dla własnej władzy nad partią i narodem, Tusk starszy może rozejrzeć się po najbliższej okolicy. Zobaczy prezydenta, który ze sprawowania funkcji publicznej uczynił dobrze prosperujące gospodarstwo rodzinne. Zaczął skromnie od facjatki, a prasę która to obwieściła jego bliscy kumple - biznesmen z wiceprezydentem na czele - gotowi byli wykupić "Głos Wybrzeża" w drukarni. Wtedy chodziło o rodzinę w sensie emocji ducha, a pewnie i ciała, dziś zaś rodzina w Gdańsku to ci, których praca majestat wzbogaca. Mają po dwie posady naraz, po dwie rady nadzorcze. Podobnie jak prezydent, który w czasie opłaconym przez podatników głowi się nad wynikami gdańskiego GPEC-u.

Tusk może więc ruszyć na Gdańsk, ale się boi, że wpadnie w biurze przy ul. Szerokiej na własne ślady. Ślady po fundacjach i spółce. Z tym bagażem Tusk może już jesienią okazać się własnej partii niepotrzebny, a jego miejsce zajmie, no nie nie Schetyna, ale może Dutkiewicz.
Marek Formela