Gdański bigos: Bardzo gorący, wiosenny weekend

Seria tajemniczych pożarów w Warszawie i w Bytomiu na Śląsku głęboko zaniepokoiła wielu Polaków. Trwa śledztwo i póki co nie ma dowodów na to, że była to skoordynowana akcja. Wiele mediów zadało pytanie, czy to Rosjanie nie stali za ostatnimi pożarami w Polsce? Takie akcje są typowe dla putinowskiej polityki wywoływania chaosu i paniki w sąsiednich krajach.

Załóżmy na chwilę na potrzeby tego felietonu, że Rosjanie mogli być odpowiedzialni przynajmniej za część z nich.

Oznaczałoby to że Rosjanie uznali, że Polska musi zapłacić bolesną cenę za bycie zapleczem logistycznym i surowcowej walczącej na śmierć i życie Ukrainy.

Dla Rosjan destabilizacja sąsiadów jest wartością samą w sobie. Każdy agresor stara się, by potencjalna ofiara wpierw weszła w stan rozedrgania, lęku i dezorientacji. W świecie zachodnim, który niemal wszystko opiera się na domniemaniu dobrej woli i wierze w kooperację - ten nihilistyczny i perfidny sposób myślenia nie mieści się w większości ludziom w głowie. W głowach rosyjskich przywódców owszem się mieści.

Estonia znajdująca się podobnie jak i Polska we frontowej strefie wschodniej flanki NATO poinformowała niedawno, że port lotniczy w mieście Tartu znajdujący się niedaleko rosyjskiej granicy zmuszony był do zaprzestania działania. Były to nieuniknione wobec trwałego stanu zakłócania łączności radiowej w tym rejonie, o który podejrzewana jest strona rosyjska. Gdańsk leży od granicy Obwodu Kaliningradzkiego nieco ponad sto kilometrów. Jeśli Rosjanom przyjdzie taka ochota są w stanie całkowicie sparaliżować komunikację lotniczą nad gdańskim Rembiechowem. Pytanie czy my jesteśmy psychicznie zdolni do wytrzymania takiej gry wymagającej mocnych nerwów.

W czasie niemieckich nalotów na Londyn na ulicach Londynu i innych brytyjskich miast, które atakowane były przez flotylle Junkersów i Dornierów rozlepiano plakaty: „Keep calm and carry on” (zachowuj spokój i działaj dalej). Tamte plakaty opatrzone były symbolem brytyjskiej korony której majestat zawsze skłaniał Brytyjczyków do cichej determinacji. Zdali wtedy egzamin.

Czy my tak samo bylibyśmy zdolni do takiej cichej determinacji w razie np. zamachów bombowych czy innych prowokacji ze strony wysłanników imperium Putina? Nie wiem, ale mam świadomość, że trzeba sobie takie pytania zawczasu. Bo cieszenie się spokojem i odwracanie wzroku od czarnych scenariuszy – to droga donikąd. Czy mielibyśmy spokojnie działać w razie prób sabotażu na szersza skalę? Lepiej zakładać najgorsze a potem z ulgą odetchnąć, że koniec końców nic takiego złego się nie stało.

Piotr Semka