Okiem Borowczaka: Dylematy

Nosiłem się z zamiarem głosowania w Sejmie za votum zaufania dla nowego rządu zaprezentowanego przez przyszłą premier Beatę Szydło. Chciałem w ten sposób podkreślić mój szacunek dla demokratycznego wyboru naszych współobywateli.

Niestety, ale zaproponowany skład personalny nowego rządu uniemożliwia mi wykonanie tego gestu. Z jednej strony nie kwestionuję wyników wyborów, nie zarzucam nikomu fałszowania ich wyników, ale znajomość niektórych ludzi wchodzących w skład nowego rządu, ich wkładu w destabilizację i kompromitację państwa polskiego, czy nawet łamanie prawa w wykonywaniu funkcji państwowych w przeszłości, nie pozwoli mi w obawie o dobro państwa polskiego wykonać tego gestu poparcia. O ile z nadzieją przyjmuję kilka nominacji na stanowiska ministerialne, szczególnie w resortach gospodarczych, o tyle budzi moje przerażenie nominowanie ludzi kompletnie skompromitowanych i to na stanowiska ministerstw szczególnie wrażliwych. Nie mogę się przemóc, aby dać kredyt zaufania rządowi z ministrem obrony Antonim Macierewiczem, który przez minione 5 lat zadziwiał Polskę i świat swoimi fantasmagoriami na temat tragicznej katastrofy smoleńskiej. Macierewicz, któremu nie można odmówić zasług w burzeniu systemu komunistycznego, nie dokonał w wolnej Polsce nic, co można by zakwalifikować jako element budowy ładu demokratycznego. Wręcz odwrotnie, zdestabilizował scenę polityczną w 1992 roku doprowadzając do odwołania rządu Jana Olszewskiego w którym pełnił  funkcję ministra spraw wewnętrznych. Swoją nieodpowiedzialną działalnością w latach 2005 – 2007 na stanowisku wiceministra obrony narodowej, zagroził bezpieczeństwu polskich żołnierzy na misjach bojowych w Iraku i Afganistanie. Skarb Państwa był zmuszony do krociowych odszkodowań za naruszenie dóbr osobistych obywateli, którym Macierewicz insynuował agenturalność w słynnym raporcie po rozwiązaniu WSI, nie wspominając już o czymś najgorszym, że zdekonspirował prawie całą agenturę polskiego wywiadu i kontrwywiadu wojskowego.

Nie mogę głosować za votum zaufania do rządu, w którym będzie pełnił funkcję człowiek skazany na 3 lata pozbawienia wolności za nadużywanie władzy w służbie specjalnej CBA, kiedy to Mariusz Kamiński kierował tą służbą. Teraz powierzono mu rolę koordynatora wszystkich służb specjalnych. To jest nie tylko nieodpowiedzialne, ale nade wszystko ekstremalnie groźne dla państwa i wolności obywatelskich. Bez echa przeszła wczorajsza zapowiedź Kamińskiego, że jego priorytetem będzie uchwalenie takiej ustawy, która uniemożliwi marnowanie pracy służb. Ja rozumiem to tylko w jeden sposób, że to nie sądy będą decydować o czyjejś winie, ale służby specjalne, tak jak było w PRL, tak jak było i jest we wszystkich krajach totalitarnych.

Nie mogę podnieść ręki i poprzeć rządu w którym ponownie będzie zasiadał Zbigniew Ziobro, który dał się poznać na tym stanowisku, ministra sprawiedliwości, od najgorszej strony w latach 2005-2007. Niezależnie od dramatycznego efektu spadku transplantacji, przez co życie straciło niepotrzebnie wielu ludzi czekających na przeszczepy organów, po jego skandalizujących wypowiedziach, nie zapomnę jego słynnej konferencji z niszczarką do papieru. Kwintesencją tej konferencji była konkluzja Ziobro, jako ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, że jeżeli nie ma dowodów, które uległy, w jego mniemaniu, zniszczeniu, to tym bardziej uprawdopodobnione jest popełnienie przestępstwa. Nie chce mi się nawet komentować tej bolszewickiej tezy.

Muszę głosować przeciw rządowi z tak niebezpiecznym dla Polski składem personalnym.

Jerzy Borowczak