Latarką w półmrok: Lisicki grzebiący w śmieciach

Warto spotykać Macieja Lisickiego. Grzebiąc w gdańskich śmieciach odkrywa, że:
- bogaty gdańszczanin produkuje więcej śmieci niż ubogi, bogata gdańska rodzina śmieci bardziej niż biedota. Kto bogaty, kto biedny, gdzie granica - nie wyjaśnia. Czy bogaty to jego zwierzchnik, prezydent Adamowicz z kolekcją mieszkań i rad nadzorczych? Czy może prezes Trykosko harujący na dwóch etatach w gminie? Czy może on sam z pensją, mieszkaniem, choć bez samochodu? Nie wiadomo.
- dookoła na osiedlach pełno jest mieszkań i pokoi wynajmowanych na lewo, państwo to wiecie i ja to wiem, że tak jest. Zachwala wiceprezydent swoja wiedzę o gdańskiej nieuczciwości, która uniemożliwia władzy policzenie opłat za śmieci. Wiedzą tą zastępca prezydenta powinien dzielić się z aparatem skarbowym, a nie terroryzować psychicznie słuchaczy ogólnym pomówieniem jako argumentem w sprawie śmieci.
- pełno jest gdańszczan, którzy śmieci nielegalnie wywożą do lasu, palą ukradkiem i nocą we własnych piecach albo podrzucają na nieswoje śmietniki. Ten ostatni przypadek zdarzył się prokuratorowi Bogdanowi Szegdzie, ale to nie powód, by wszystkich obywateli mierzyć podobną miarą.

To są argumenty, które zastępca prezydenta uważa za ważne, bo socjotechnicznie w konsultacjach przydatne. Obywatelom zdziwionym lub dociekliwym mówi, że głupio się śmieją. Lub że nie muszą na niego głosować. Poza tym spotyka się z mieszkańcami po godzinach pracy, czyniąc tym łaskę swoim pracodawcom, bo też wolałby popołudnia spędzać w domu przed telewizorem.

Zachęcam do spotkań z Maciejem Lisickim. To uroczy gawędziarz, prawa ręka pana prezydenta.
Marek Formela