Akapit wydawcy: Sędziowanie

Wolne sądy.

Nawet gdańscy radni jednego szczepu politycznego też chcą w ich sprawie gardłować choć ustawa każe im się zajmować śmieciami biletami, parkowaniem i wychowawczymi represjami wobec obywateli.

Niejednogłośnie przyjęta uchwałę Sądu Najwyższego w odpowiedzi na pytanie prezes SN, Małgorzaty Gersdorf, wzbudziła w miejskim towarzystwie większą namiętność niż bałamutne otwarcie drogi w budowie imieniem byłego prezydenta. Dziś już cokolwiek przymkniętej co radnych nie dziwi a powinno.

Uchwala SN budzi zaś zasadnicze wątpliwości natury konstytucyjnej. Narusza wyrażone w Konstytucji RP wyłączne uprawnienia prezydenta do powoływania do stanu sędziowskiego. Jest także nieuprawnioną ingerencją w proces stanowienia prawa przez demokratycznie wybrany parlament.

Sędziowie Sądu Najwyższego w treści swojej uchwały selektywnie oceniają prawo wykonywania zawodu sędziowskiego przez innych sędziów. Delegitymizowanie Krajowej Rady Sądownictwa przez SN jest niedopuszczalnym wkroczeniem na obszar podlegający ocenie Trybunału Konstytucyjnego. Nie ma żadnych przesłanek prawnych, które kwalifikowałyby znaczenie opinii wydanej przez Krajowa Radę Sądownictwa dla decyzji prezydenta RP.

Kontrowersyjna uchwała SN, podjęta z przesłanek politycznych, a nie troski o sprawne funkcjonowanie polskich sądów, budzi także nasz sprzeciw z powodów społecznych. Pozbawia prawa wykonywania zawodu kilkuset sędziów powołanych do stosowania prawa na co dzień, pozbawia obywateli prawa do sprawnego, bezzwłocznego procedowania ich spraw.

Uchwała SN jest przejawem jego arogancji a nie troski o polskie sądy.

Refleksy gdańskich radnych szczepu PO to przedszkole.

Żeby zmieniać prawo po swojemu trzeba zebrać 231 głosów w sejmie, a nie jeździć z donosami do Brukseli.

To brzydka zabaw i brzydko śmierdzi. Nawet gorzej niż Szadółki.

Marek Formela