Akapit wydawcy: Ze Stalinem po Westerplatte

Nikt nie jest w stanie wywłaszczyć Polaków z Westerplatte.

Nawet Aleksandra Dulkiewicz.

Brednie, które wygłasza przywołując na pomoc rekwizyty Stalina, wywołują frasunek nad kondycją jej umysłu.

Manipulowanie historią, której zmanipulować nie sposób, ma polor wyłącznie partyjny.

Ten zaś jest przyciasny jak na rozmiar symbolu.

To kawałek Polski, wykupiony za pieniądze rządu II RP przez Mieczysława Jałowieckiego z niemieckiego towarzystwa żeglugowego "Weichsel".
To w roku 1919 nie był Gdańsk w Polsce, tylko Polska w Gdańsku.

Własność tego gruntu umożliwiła instalacje Wojska Polskiego w Wolnym Mieście Gdańsku. Jego niemieccy obywatele masowo i skutecznie protestowali na ulicach i placach przeciwko przyznaniu Polsce jego terytorium traktatem wersalskim.

W roku 1930 senat gdański odmówił prawa stacjonowania polskim okrętom w gdańskim porcie. W 1932 marszałek Piłsudski zagroził ogniem, gdyby nie dopuszczono do powitania w Gdańsku okrętów Royal Navy przez ORP Wicher.

Wojna z rządem polskim, prawicowym, centrowym czy lewicowym, o prawo do Westerplatte tylko z powodu jego geograficznej lokalizacji to współczesne warcholstwo uprawiane na grobach i ziemi zlanej krwią żołnierza polskiego.

Niegodne ich bohaterstwa w sytuacji bez nadziei.

Przez lata miasto Gdańsk używało symbolu Westerplatte raz w roku. Paweł Adamowicz przyznawał się uczciwie do zaniedbań. Nawet jego systematyczne porządkowanie było ponad siły jego obecnych obrońców.

Administracja Gdańska poległa na Westerplatte na własne życzenie.

Marek Formela

PS. Jutro rocznica otwarcia muzeum w Wartowni nr 1 zanim zostanie wywłaszczona, jak to ujął urzędnik gdański. To dzięki kołu ZBoWiD w Nowym Porcie, dzięki Stanisławie Górnikiewicz, Sabinie Korejwo i red. Izabeli Greczanik, która sprawę Wartowni nr 1 na łamach "Głosu Wybrzeża" konsekwentnie sprawozdawała, muzeum to powstało i było pielęgnowane. W towarzystwie Stalina prezydent Gdańska słabo tu pasuje.