Akapit wydawcy: Pomaska licho fałszuje

Bieda w Gdańsku aż piszczy.

Jeden płatny wywiad za 49 200, jeden stół za 140 000 zł, jedna kolia władzy za 24000 zł, jeden tort za 6000 zł.

Jak tu żyć w Gdańsku gdy biedocie trzeba dorzucić 1,5 zł miesięcznie na węgiel.

Ze społeczeństwem pomorskim skomunikowała się Agnieszka Pomaska.

Bez zdziwienia stwierdzam, że siedząc przed mikrofonem Radia Gdańsk, nie czuła się skrępowana faktami.

Fałszowała jak z nut.

Nieprawdą zasłaniała prawdę.

Nieprawdziwie informowała opinię publiczną, że wpływy z podatków w budżecie Gdańska są mniejsze, bo rząd, którego nie cierpi, dostatek państwa buduje kosztem gminy nad Motławą.

Można to sprawdzić, ale posłanka nie sprawdziła.

Szkoda.

Nawet Paweł Adamowicz chwalił politykę gospodarczą Prawa i Sprawiedliwości. W 2016 roku, omawiając projekt budżetu na rok 2017, zauważył, że prognoza dochodów z PIT rośnie o 41 mln złotych: "Jest to wynik tego przede wszystkim, że rosną płace i to się odzwierciedla w dochodach miasta".

To co odzwierciedlało się w projekcie budżetu, nie utrwaliło się w umyśle posłanki.

Gdy Polską rządziła jeszcze Ewa Kopacz, przychody z podatków osobistych i firmowych w Gdańsku w 2014 wyniosły odpowiednio 612 i 61 mln złotych. Dwa lata później Polską rządziła Beata Szydło, a wpływy do budżetu Gdańska z danin PIT i CIT szacowano na 710 mln zł i 71 mln zł; a na rok 2018 wzrost ten obliczano na kwoty 895 mln zł i 94 mln zł. Z PITu za 2019 gmina Gdańsk ma zamiar uzyskać 960 mln złotych, co niewątpliwie jest winą premiera Morawieckiego.

Wzrost dochodów budżetowych Gdańska pochodzących z mierzonych poprawą sytuacji materialnej obywateli udziałów gminy w ich podatkach od Kopacz do Morawieckiego sięga więc 50 procent.

Kłamstwo tak licho skomponowane wystrojowi publicznemu posłanki nie służy.

Gdyby Carlo Collodi mógł spotkać wcześniej Agnieszkę Pomaską nos Pinokia mógłby mieć rozmiar nosorożca.

Marek Formela