Akapit wydawcy: Orędzie monarchy

Paweł Adamowicz wygłosił orędzie do narodu gdańskiego. Wygląda na to że na półmetku 5 kadencji marzy o 6 albo 7. Przypadek prezydenta Gdańska, ale też Sopotu czy Gdyni, każe natychmiast przystąpić do zmiany ustroju samorządu terytorialnego - przywrócenie kadencyjności doprowadzi do realnej redystrybucji władzy i pieniędzy. Być może, obserwując usychanie gdańskiej demokracji, lekceważenie opozycji, kiedyś SLD, teraz PiS, należy rozważyć powrót do wyboru szefa władzy wykonawczej przez większość w radzie miasta. W przypadku Pawła Adamowicza, Jacka Karnowskiego czy Wojciecha Szczurka, nastąpiłaby wyraźna poprawa słuchu i umiejętności dostrzegania poglądów i propozycji mniejszości. W kadencji 1998-2002 Paweł Adamowicz wykazywał się dużym zmysłem taktycznym i dla zachowania władzy władzą dzielić się potrafił. Dziś jest cieniem tamtego polityka, a półmetek tej kadencji to najgorsze dwa lata - zamach na Pałac Młodzieży, nielegalne przekazanie szkoły publicznej prywatnej spółce, lekceważenie wyroku WSA, brak ważnych planów umożliwiający swobodną ekspansję kapitału, swoista gentryfikacja Gdańska czyli przenoszenie kosztów eksploatacji przestrzeni miejskiej na obywateli oliwskich lub pacjentów UCK, wreszcie niebywałe upolitycznienie samorządu i wciąganie go w spór z rządem PiS. No i sprawa, która w demokratycznym społeczeństwie powinna oznaczać natychmiastową dymisję: zarządzenie w którym Paweł Adamowicz zapewnił Pawłowi Adamowiczowi ze sprzedaży przez Pawła Adamowicza miejskiego ciepłociągu dochód rzędu 0,6 mln złotych. Zamiast wygłaszać promocyjne orędzia Paweł Adamowicz powinien udać się już na wolny rynek i świadczyć usługi radcy prawnego, na przykład w środowisku deweloperskim.

Marek Formela