Akapit wydawcy: 131 lat

Przyjemnie odnotować że 131 lat temu Bernard Milski w siedzibie redakcji przy ulicy Mariackiej - i drukarni nabytej w Poznaniu od wydawcy Leitgebera - przygotował i rozkolportował pierwszy numer "Gazety Gdańskiej". Nie opływając w nadmiar dostatku dbał o dostatek polskiego słowa, polskiej wrażliwości, kultury, tożsamości w pruskim Gdańsku. Historia miejsca sprawiła że wydawanie gazety zawsze miało sens ważniejszy niż tylko gospodarczy. Wymagało dzielności osobistej wydawcy i dziennikarzy co w okresie Wolnego Miasta Gdańska miało dla Polaków znaczenie wykraczające poza rozmiar dzisiejszych uniesień o roli wolnej prasy. Domaganie się prawdy i niezależności od mediów przez polityków PO, którzy z pieniędzy miejskich zbudowali własny aparat perswazji jest ozdobą powszechnej w tym środowisku hipokryzji. Jest nieznośnym afrontem wobec dziennikarzy "Gazety Gdańskiej", których za prawo do wyrażania się we własnym języku i w imieniu polskiej wspólnoty - zamordowano w Piaśnicy i Stutthofie. Nie tylko bęcwałom przypomina o tym tablica na budynku Domu Prasy. Nasza nieznośność wobec autorytarnych praktyk gdańskich i pomorskich funkcjonariuszy władz w demokracji przechodnich to figraszka wobec doświadczeń naszych dzielnych dziennikarskich przodków. Powinna ogół cieszyć, martwić zaś nielicznych których ogół z podatków utrzymuje. W 132 rok wydawniczy "Gazety Gdańskiej" wkraczamy w dobrym nastroju. Czego i naszym rozmaitym czytelnikom i recenzentom życzymy. Nawet jeśli jak rzecznik magistratu nazwiskiem Stenzel łamią prawo prasowe i nie odpowiadają na proste pytania. Co tylko inspiruje...

Marek Formela