Latarką w półmrok: Tusk szatniarzem u Obajtka?

Donald, czy to ty klepałeś w klubie bawełnianym i w sejmie, że własność jest rękojmią wolności?

Czy tylko usłyszałeś o tym od Janusza Lewandowskiego?

Czy polityka wyprzedaży polskiego majątku narodowego, którą rządy liberalne forsowały bez opamiętania, granice wolności państwa i jego obywateli poszerzała, czy wprost przeciwnie - umniejszała?

Czy mieszkając osiem lat w akademiku gdańskiego uniwersytetu miałeś więcej wolności niż w mieszkaniu w sopockim cichym zaułku?

Czy jak waloryzowałeś o 2 złote kwotę wolną od podatku wolność obywateli rozumiana jako prawo do majątku osobistego podlegała waloryzacji czy dewaluacji?

Czy odbierając kobietom prawo do kwitowania 84 emerytur, ich uszczerbek w portfelu polepszał zakres wolności osobistej, czy współtworzył ich biedę?

Dziś PO, partia macierzysta D. Tuska, zapowiada: "Rozliczymy wszystkie afery Daniela Obajtka, w tym sprzedaż udziałów w Rafinerii Gdańskiej".

Czy jest przeciwne sprawom polskim powiększanie jego własności, która jest przecież rękojmią wolności. Wolności i suwerenności państwa w wymiarze międzynarodowym, a jego obywateli w życiu codziennym?

Ani wrażliwość społeczna, ani wiedza ekonomiczna, zanadto nie dekorują umysłu Donalda Tuska.

Budowę wielkiej polskiej firmy petrochemicznej anonsował już jeden z twórców PO, Andrzej Olechowski. Budowę taką planował były prezes płockiej Petrochemii Zbigniew Wróbel; opowiadał o niej publicznie b. prezes Lotosu Paweł Olechnowicz.

Zrobił to zarząd prezesa Daniela Obajtka, który skumulował w Orlenie najważniejsze polskie aktywa energetyczne. To już nie jest jeden tankowiec z ropą saudi extra light, który D. Tusk witał w Gdańsku z nabożnym szacunkiem.

Porównywać operacje rekomendowaną i nadzorowaną przez Komisję Europejska do ceny sprzedaży piłkarza Ronaldo może tylko fajtłapa boiskowy o dwóch prawych nogach; nie ta liga, panie przewodniczący...

Albo polityk, dla którego Orlen to tylko wiecowy rekwizyt. Nikt bowiem nie sprzedał udziałów w Rafinerii Gdańskiej. Saudi Aramco kupiło 30 proc. Lotos Asfalt, spółki zależnej, należącej do struktury Grupy Lotos, przejętą przez Orlen.

Jak każdy zmęczony rynkiem liberał, D. Tusk wie od J. Lewandowskiego, że towar jest tyle warty, ile klient za niego jest gotów zapłacić. Tak tłumaczono polskim szaraczkom wiele wielkich transakcji podejmowanych w przeszłości. W przypadku Lotos Asfalt rekomendacje ceny jej nakazanej przez KE sprzedaży przedłożyły niezależnie cztery firmy audytorskie. Na rafinerie gdańskich rozmiarów w Europie popyt był wtedy lichy, raczej je zamykano, a jeszcze teraz można je dokupić.

Pozostałe 70 proc. spółki rafineryjnej należy do strony polskiej. Nadto, po fuzji, udział akcjonariusza, Rzeczpospolitej Polskiej, w globalnym kapitale Orlenu sięgnął omal 50 proc. Zgodę na tę wielką operację połączenia firm wydali niemal w 100 proc. akcjonariusze obu spółek.

Posiadając Orlen pod swoją kontrola państwo polskie ma realne narzędzia realizacji polityki gospodarczej, utrzymania bezpiecznego kursu w warunkach dużej niepewności w wielu obszarach. Więcej własności, inny rozmiar wolności...

Obwieszczając programowe polowanie na prezesa Orlenu, kierując się zwietrzałymi radami L. Balcerowicza czy B. Grabowskiego, Donald Tusk ujawnia brak kwalifikacji do pracy w szatni koncernu.

Marek Formela

PS. Po fuzji Orlenu z Lotosem do kontrolowanego przez samorządy (PO)morskie krwioobiegu społeczno-kulturalnego trafiło 27 mln zł. Więcej niż kiedykolwiek...