Akapit wydawcy: Tusk oddycha rękawami

Donald, nie gwiazdorz, zjedz cokolwiek.

Uspokój się, omijaj Wiśniewo, pij częściej walerianę.

Nie zagryzaj się, lepiej już było. To se ne vrati...

Mówisz do Morawieckiego: musztarda po obiedzie.

Masz rację.

Jesteś musztardą po politycznym obiedzie.

Kto cię wysłał na kolację do urzędu kanclerskiego w Berlinie? Kogo tam przy winku i szparagach reprezentowałeś?

Premiera Malty Josepha Muscata, który zgłosił cię do roboty w Brukseli?

Czy to było tylko takie sentymentalne spotkanie miejscowych - "hiesiege"-gdańszczan? Matka Angeli Herlind Jentzsch urodzona w Gdańsku, no i twoja babcia Anna Gertruda Liebke, korektorka w mało przyjaznej Polakom a bardziej Foersterowi "Zoppoter Zeitung" też w końcu z Gdańska, więc zeszło wam na wspominki o europejskiej wspólnocie losów?

Łukaszenkę? Związek Białorusi i Rosji?

Ibrahima, który nie bacząc na rady Ochojskiej 6 dni płynął zimnym Bugiem z telefonem przy uchu?

Dzieci z Michałowa czy ofiary z lasów, które promuje prymus z historii poseł Joński?

Czy rząd polski powierzył ci jakieś międzynarodowe obowiązki w Berlinie? Czy złożyłeś raport premierowi i prezydentowi ze swoich nietransparentnych podróży?

Dlaczego nadto kłamiesz, że rząd Polski ukrywa rekomendacje rady medycznej, skoro rekomendacje z 22 listopada - i wcześniejsze - podjęte w celu "ochrony życia osób nieszczepionych i zdrowia pozostałych oraz uniknięcia paraliżu życia gospodarczego i życia społecznego" są powszechnie dostępne.

Zapomniałeś, że to twój rząd skomercjalizował polska służbę zdrowia, stawiając na rachunek zysków i strat a nie wynik leczenia? Na biznes na zdrowiu a nie na zdrowie jako dobro społeczne!?

Czy konferansjer PO, Jan Grabiec, towarzysz partyjnej niedoli, w imieniu wszystkich polskich dziennikarzy "wolnych mediów" zada ci te pytania?

A może już nie trzeba. W polskiej polityce sam jesteś już jak musztarda po obiedzie.

Odgrodzony złością od deseru wyglądasz na boisku politycznym tak jak po meczu piłkarskim z Orbanem.

Jeszcze gwiazdorzysz, ale już oddychasz rękawami...

Marek Formela