Akapit wydawcy: Restauracja gdańska

Aleksandra Dulkiewicz, Marek Skiba i Grzegorz Braun ubiegają się o gdańską prezydenturę.

Na skutek sprzeciwu pani Dulkiewicz nie dojdzie do żadnej debaty między kandydatami do łaski gdańszczan.

Z płatnego spotu kandydatki, której towarzyszy infantylne przeświadczenie, że jest depozytariuszką jakiegoś testamentu zamordowanego polityka, można się dowiedzieć, że marzy jej się miasto ludzi sobie przyjaznych, tolerancyjnych i zamożnych, w którym "nikt nie czuje się wykluczony".
Nikt poza tymi, których Aleksandra Dulkiewicz wyklucza osobiście.

Pokazywanie się w towarzystwie osób, których język, zdaniem zwolenniczki restauracji gdańskiej władzy, jest językiem wykluczającym, powoduje, że stajemy się gorszymi ludźmi.

Siedząc więc w studiu Radia Gdańsk, TVP 3 Gdańsk czy na krześle w filharmonii obok Brauna lub Skiby, byłaby Dulkiewicz gorszym sortem niż dajmy na to w towarzystwie Karnowskiego.

To etyczne wzmożenie wynika z politycznego wyrachowania. Idąc w tej kampanii jako pierwsza polityczna wdowa po zamordowanym prezydencie, nie musi Dulkiewicz zajmować się komunalną galanterią.

Nie wiadomo, czy w Gdańsku parkowanie będzie po 9 złotych, wjazd do miasta płatny dla gminu, czy Oliwa zostanie zabetonowana biurami, co dalej SNG i GPEC, gdzie są granice partnerstwa publiczno-prywatnego, co ze sprawą Gedanii, a co z tramwajem, który proponował Kacper Płażyński, co z dziurami w ulicach i przekopywaniem Pachołka, czy zasłużeni funkcjonariusze ORMO to jej rezerwa kadrowa do rad nadzorczych gminnych spółek?
Wszystko dla Gdańska?

Ale co?

Marek Formela