Akapit wydawcy: Marsz pełnych garnków

Bezwstydni.

Od święta udają wkurzonych. Wyłażą zza biurek i wstają z sejmowych foteli.

Bronią demokracji demonstrując na użytek politycznie sobie bliski.

Jacek Karnowski i Małgorzata Chmiel.

Prezydent, który w Sopocie uwielbia opozycję i radna gdańska, która sto sprzeciwów obywatelskich potrafiła na jednym posiedzeniu komisji odesłać do kosza.

Demokracja w Sopocie nie wymaga ulepszeń. Prezydent żyje z jej eksploatacji. Sam się wyznacza do rady nadzorczej i sam czerpie pożytek z 350 tys. zł, które miasto, którym rządzi, wnosi do spółki. Byle przeciwnika zgnoi postpezetpeerowskim rodowodem, ojca swego przed tą rzezią moralną jednak ukrywając.

Posłanka Chmiel załkała w Radiu Gdańsk nad losem kameralnej Oliwy. Będzie dalej urocza jak maszyna przewierci Pachołek. Czy to już demokratyczna akwizycja, czy intelektualny lobbing? Przez lata radna Chmiel demokratycznie kibicowała dewastacji urbanistycznego ustroju Oliwy, siedliska apetycznych finansowo biurowców, żadnego w tym nie upatrując zła?

Karnowski i Chmiel demokracje praktykują osobliwie, a też zręcznie. Dobrostan ich własny i ich otoczenia partyjnego nie uwzględnia istnienia opozycji. Udając wkurzonych nie udają zanadto. Zmiany w kraju przynieść bowiem mogą im straty rozbestwiając lokalnych różnomyślicieli.
Warto już teraz pisać do Brukseli po pieniądze na marsz pustych garnków.

Marek Formela