Akapit wydawcy: Kolonia Gdańsk

Gazeta Gdańska ukazuje się od 1891 roku. Przechodziła różne koleje losu, przeżywała wzloty i upadki, ukazywała się samodzielnie lub w wydawniczej kooperacji, niezmiennie starając się docierać do sedna gdańskich spraw we współczesnych sobie kontekstach politycznych, gospodarczych, społecznych. W Gdańsku chroniła polskie słowo, polską tożsamość i polskie interesy przed niemiecką butą i rygorem. Dziennikarze i redaktorzy płacili za to wysoką cenę. Kto chce, może na chwilę zatrzymać się przed pamiątkową tablicą przy wejściu do Domu Prasy.

Dziś pisanie do gazety nie wymaga heroizmu. Gdańsk oficjalnie jest miastem wolności i solidarności, miastem morza możliwości. Niezgodnie z liberalną zasadą, że własność jest rękojmią wolności, Gdańsk od czasów prezydenta Franciszka Jamroża swojej własności się wyzbywa. Wodą z kranu zajmują się Francuzi, ciepło produkują Francuzi, śmieci wywożą ciężarówkami Francuzi, rurą z ciepłem zajmują się niemieccy gospodarze z Lipska, główna gazeta w Gdańsku poprawia zamożność niemieckiej rodziny z Passau, najciekawszy plac w centrum miasta będzie ulepszał dobrobyt światowej finansjery, zamiast cukierków z Bałtyku fiński inwestor postawił na rodzinę Otto i galerię handlową, która czerpie z pracy lokalnego kupiectwa, a nawet mieszkania budują przybysze z Izraela.

Gdańsk stał się kolonią, a kolonistom żyje się dostatnio inaczej niż tym, którzy kolonię eksploatują. Mógłby w Gdańsku Thomas Piketty dobrać niejeden punkt odniesienia do nierówności i koncentracji "Kapitału w XXI wieku". Stąd użyteczność innego punktu widzenia, który "Gazeta Gdańska" oferuje dziś pod numerem 400!

Marek Formela