Zaginieni Pomorzanie

Wciąż nie wiadomo, jakie są losy zaginionej Iwony Wieczorek. W poszukiwania dziewczyny zaangażowana jest niemal cała trójmiejska policja, ale jej zniknięcie to nie jedyny przypadek zaginięcia tego lata na Wybrzeżu.

Wakacje wciąż trwają, ale nasi policjanci odnotowali już w tym sezonie ponad 160 zaginięć osób, z czego odnaleziono 129 osób. Ze statystyk wynika, że większość zaginionych osób odnajduje się w ciągu pierwszych 14 dni od zniknięcia. Każde zgłoszenie zaginięcia musi być dokładnie sprawdzane przez funkcjonariuszy. Poszukiwaniami zajmują się specjalne grupy w wydziałach kryminalnych, a działania w terenie prowadzą dodatkowo wszyscy policjanci.

Wybrzeże jest w lecie prawdziwym zagłębiem osób zaginionych. Odnajdują się tu ludzie, którzy zniknęli w innych regionach kraju. Większość to młodzież, która urywa się z domu i spędza lato „na gigancie”. Pocieszające jest to, że 95 procent nieletnich wraca do domów najdalej po 7 dniach.

Policja musi szukać każdego
- Ale wiek zaginionych jest bardzo różny i trudno tu mówić o jakiejś regule – informuje podkom. Beata Domitrz z Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku. – W lecie znikają głównie dzieci i młodzież. Część okoliczności w jakich młodzi ludzie nie wracają do domów to chęć przeżycia wakacyjnej przygody czy na przykład nieporozumienia rodzinne. Ucieczce sprzyja ciepła pogoda, możliwość przenocowania pod gołym niebem i łatwość zdobycia pożywienia.

Jeśli chodzi o statystyki, to w 2009 roku, w okresie od 1 czerwca do 31 sierpnia, zgłoszono 291 zaginięć, z czego 248 osób zostało w tym okresie odnalezionych.
jeśli chodzi o inne, pozawakacyjne, przyczyny zaginięć to cześć z nich może mieć podłoże kryminalne. Wówczas zaginieni okazują się być ofiarami przestępstw, a nad ustaleniem szczegółów tych zdarzeń pracują policjanci z wydziałów kryminalnych. W przypadku kiedy z informacji przekazanych policjantom wynika, że istnieje uzasadniona obawa o życie i zdrowie osoby zaginionej uzyskane dane są natychmiast przekazywane patrolom pracującym w terenie. Wśród wykonywanych w ramach poszukiwań czynności są m.in. : zarejestrowanie fotografii osoby w policyjnej bazie danych, penetracja terenu ostatniego miejsca pobytu, sprawdzenie szpitali. Funkcjonariusze poszukując osób zaginionych patrolują też tereny dworców, sprawdzają duże centra handlowe, parki, plaże; zbierają jak najwięcej informacji od członków rodziny osoby zaginionej, ich znajomych, przyjaciół. Każda informacja musi być dokładnie sprawdzana i weryfikowana.

Sezon na zniknięcia
Odnajdywaniem osób zaginionych, oprócz policji, zajmuje się Fundacja La Strada.
- Przyznam, że najwięcej zgłoszeń o zaginionych mamy w okresie wakacyjnym i dotyczy to głównie kobiet – informuje Joanna Garnier z warszawskiej centrali fundacji. – wynika to z tego, że w lecie zwiększa się ruch. Ludzie częściej się przemieszczają, trudniej ustalić aktualne miejsce kogoś, kto mógł wyjechać w podróż po Polsce lub za granicę. Tym samym trudniej odnaleźć osobę porwaną, czy zwerbowana przez oszustów do jakiejś niby-pracy w kraju czy za granicą. A Wybrzeże w lecie staje się szczególnym terenem, gdzie ludzi przybywa. Przybywa tym samym młodych kobiet szukających przygód, nowych znajomości lub tylko sezonowej pracy. Nad morze przyjeżdżają w okresie wakacyjnym oszuści, którzy upatrują swoje ofiary wśród turystek. Stąd kobiety trafiają do niewolniczej pracy gdziekolwiek w Europie.

Pilnujmy siebie!
Joanna Garnier, niestety, nie jest optymistką jeśli chodzi o zaginięcie Iwony. Jej zdaniem w tym wypadku mogło dojść do przestępstwa.
- Ta sprawa to przykład na to, że współcześnie każdy człowiek, nawet w grupie znajomych czy przyjaciół tak naprawdę zdany jest wyłącznie na siebie – mówi pracownica fundacji. – ludzie stracili poczucie odpowiedzialności za siebie nawzajem. Iwona podobno pokłóciła się ze znajomymi i poszła sama do domu. Ale kłótnia albo sprzeczka w gronie przyjaciół nie powinna doprowadzić do sytuacji, w której grupa puszcza nad ranem samotną kobietę w taką drogę. Powinni ją zatrzymać, a ona sama także powinna zachować się ostrożniej.
Poszukiwania Iwony trwają. Kiedy i z jakim skutkiem zostaną zakończone, na razie nie wiemy. Jedyne, co możemy zrobić, by do zaginięć, ucieczek czy porwań nie dochodziło w przyszłości, to zwracać baczniejszą uwagę na siebie nawzajem i nigdy nie zapominać o zagrożeniu, jakim są niebezpieczne rejony miast.
Dariusz Olejniczak

Telefony dla osób uprowadzonych lub poszukujących zaginionych
Fundacja La Strada – (+48) 22 628 99 99
Krajowe Centrum Konsultacyjno-Interwencyjne – (+48) 22 628 01 20

Zaginieni w Pomorskiem i w całej Polsce
W 2009 roku w całej Polsce zgłoszono łącznie 15 076 osób zaginionych. Na terenie podległym Komendzie Wojewódzkiej Policji w Gdańsku zgłoszono 973 osób zaginionych. Dla porównania – najwięcej osób zaginionych zgłoszono na terenie podległym KWP w Katowicach – 1995, Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie – 1428 i KWP w Poznaniu – 1216. Najmniej osób zaginionych zgłoszono na terenie podległym KWP w Opolu – 387.

Ucieczki i zaginięcia dzieci
W 2009 roku, w całej Polsce ujawniono 4872 przypadków ucieczek nieletnich z domów rodzinnych, 12 219 przypadków ucieczek nieletnich z placówek opiekuńczo-wychowawczych, a także 1089 przypadków ucieczek nieletnich ze schronisk dla nieletnich i zakładów poprawczych. Na terenie działania Komendzie Wojewódzkiej Policji w Gdańsku w 2009 roku odnotowano 315 przypadków ucieczek nieletnich z domów rodzinnych, 563 przypadków ucieczek nieletnich z placówek opiekuńczo-wychowawczych, a także 35 przypadków ucieczek nieletnich ze schronisk i zakładów poprawczych.
W 2009 roku na terenie podległym KWP w Gdańsku zgłoszono 1001 przypadków zaginięć dzieci (do 17 roku życia). Większość zaginionych odnaleziono.