Karnowski... zaprosił, premier wysłał - Sopot to nie dynastia

To nie premier M. Morawiecki nasłał na Sopot komisarza, to prezydent J. Karnowski porzucił lokalną społeczność dla lepszej konsumpcji politycznych delikatesów. Rekomendując premierowi polityczne dziedziczenie pustego fotela demokrację zdaje się traktować jak swoje lenno.

Kuglarz z byłego prezydenta Sopotu. Trzeba mieć trzeźwy umysł, by za nim nadążyć.

Według Jacka Karnowskiego 37 to mniej niż 20. Eksponując nieefektowny wynik kandydata komitetu "Kocham Sopot", b. prezydent Sopotu uprawia twórczość statystyczną.

Bo tylko 37 głosów otrzymał startujący bez powodzenia w roku 2010 (sic!) w sopockich wyborach samorządowych komisarz Lucjan Brudzyński, ale aż 20 głosów różnicy - 7222 do 7202 - zapewniło J. Karnowskiemu zwycięstwo nad Wojciechem Fułkiem ("Kocham Sopot") w pierwszej turze wyborów prezydenckich w 2010 roku. Głos głosowi w demokracji równy, tym bardziej równy, że w kolejnych wyborach 18 głosów ekipie b. prezydenta dorzuciła żona komisarza startująca w barwach Karnowskiego. Jej Karnowski nie recenzuje...

Zbędnie b. prezydent deprecjonuje dawne osiągnięcia wyborcze komisarza Sopotu w wyborach w 2010 roku. Jego obecne pojawienie się w mieście nie jest kwestia pomiaru przeszłych aktywności, a prostą konsekwencją porzucenia przez Jacka Karnowskiego swojej pracy w urzędzie, którą powierzyło mu 10 443 obywateli. Premier zgodnie z ustawą ,praworządnie, powołał w rezultacie tej politycznej niewierności, komisarza na czas określony. Żaden przepis nie krępuje swobody premiera w tym zakresie, nie był on też zobowiązany rekomendacją "Platformy Sopocian", mechanizmu politycznego Jacka Karnowskiego do powołania Magdaleny Czarzyńskiej-Jachim. Dziedzictwo polityczne nie jest nawet w Sopocie częścią współczesnego obrządku demokratycznego. To dla głównego dyrygenta kultury politycznej w Sopocie musi być nieznane doświadczenie, a dla mieszkańców Sopotu szansa na to, by ktoś na ich miasto spojrzał świeżym okiem, usłyszał głosy, których nie słyszano, spojrzał z innego punktu widzenia.

Beczy Karnowski, że do Sopotu trafił "namiestnik PiS", wyczuwa przy tym odgłosy "odbicia pisowskiej nomenklatury". Uspokoić wypada skołatane nerwy posła Karnowskiego. Na talentach merytorycznych L. Brudzyńskiego poznał się jako pierwszy prezydent Bronisław Komorowski powołując go do swojej rady. Sam zaś Karnowski jako prezydent stawał do wspólnej fotografii z harcmistrzem Brudzyńskim nie bojąc się despektu.

A w kwestii nomenklatury niektórzy sopoccy samorządowcy mają unikalne osobiste dokonania. Na przykład J. Karnowski własnym zarządzeniem wydelegował obywatela J. Karnowskiego do rady nadzorczej sportowej spółki akcyjnej co oznaczało poprawę wyniku po stronie przychodów osobistych o ponad 43 tys. złotych. Z kolei nadzorując prezesa gdańskiego lotniska, J. Karnowski powierzył mu... nadzorowanie zarządu hali sportowej. Na brak dodatkowych zajęć nie mogli się uskarżać także jego zastępcy, choć teraz na skutek abdykacji szefa ich tytuł do dobrze płatnego reprezentowania gminy znacząco osłabł.

Słusznie zapowiada Karnowski, że jego radni będą komisarzowi patrzeć na ręce, ale komisarz dla równowagi przy okazji będzie spoglądał na przeszłe dokonania prezydenta, w tym także te, którymi zajmuje się prokuratura w Bydgoszczy. Lada dzień trzeba będzie też odpowiedzieć na wezwanie Sopockiego Klubu Tenisowego o zapłatę ponad 30 mln zł z czym Karnowski się dotychczas nie uporał.

Sopot bez Karnowskiego nie zginie, a nawet może się ulepszyć...

GG