Mój Wrzeszcz: Co wolno wojewodzie...

Wszyscy znamy to staropolskie porzekadło, które jak ulał pasuje do planowanego wyburzenia wiaduktu nad dawną Koleją Kokoszkowską zwanego "Mostkiem Weisera".

Od stu lat stoi w lesie wiadukt, który wtopił się we wrzeszczański krajobraz będąc częścią szlaku spacerowego. Na swe setne urodziny doczekał się hucznego prezentu.
Otrzyma go 5 czerwca z rąk marszałka pomorskiego Mieczysława Struka oraz pisarza Pawła Huelle. Prezent będzie huczny dosłownie. Most zostanie wysadzony. Związane jest to z rozpoczęciem budowy kolei metropolitalnej. W tym samym miejscu powstanie podobny wiadukt, tyle, że nowy.

Tu kłania się przytoczone wyżej przysłowie. Jak trudno jest otrzymać zgodę konserwatora zabytków na dokonanie choćby niewielkich zmian w zabytkowym obiekcie wie każdy, kto zetknął się z tą materią. Konserwator potrafi być zmorą, czasami słusznie, dla architektów, budowlańców, inwestorów. W tym przypadku wydano zgodę na całkowite wyburzenie zabytkowego obiektu.

Rozpoczęły się już prace związane z demontażem barierek na "Moście Weisera". Pomimo użycia młotów pneumatycznych stary, solidny beton nie poddaje się zbyt łatwo

Gdyby po tym wiadukcie miała przebiegać linia torów kolei metropolitalnej, gdyby od kondycji tego mostu miało zależeć bezpieczeństwo pasażerów. można by się zgodzić z faktem jego likwidacji. Będzie to jednak nadal ciąg pieszy. Co stało na przeszkodzie remontu "Mostku Weisera" i takiego zaprojektowania przebiegu trasy kolei, aby zabytkowy most mógł nadal istnieć?

Przy koszcie budowy kolei metropolitalnej, szacowanym na prawie miliard złotych, pozostawienie stuletniego obiektu i jego wkomponowanie do nowej inwestycji wydaje się być jedynie kropelką. Przez ten mostek mieszkańcy Wrzeszcza, Strzyży chodzili na spacery na teren parku krajobrazowego. Korzystali z niego również mieszkańcy Niedźwiednika i Osiedla Młodych. To właśnie pomiędzy tymi dzielnicami Gdańska zlokalizowany jest piękny teren spacerowy. Już niebawem pozostanie po nim jedynie wspomnienie. Przejeżdżające pociągi nie będą zachęcały do spacerów po tym zakątku. Na szczęście wokół naszych osiedli jest jeszcze sporo terenów zielonych, gdzie w ciszy i spokoju można oddać się choćby lekturze powieści "Weiser Dwidek" Pawła Huelle ze zdjęciem tego mostu na okładce.
 
Krzysztof Andruszkiewicz