Barwy pomorskiego sejmiku: Od Struka do Ścigały » Z poparciem 39 799 gdańszczan pomorski lider PO Mieczysław Emil Struk uzyskał najlepszy indywidualni... Ryszard Czarnecki w tygodniku „Sieci”: Polacy, idźmy z Trumpem! » W nowym numerze „Sieci” Ryszard Czarnecki, poseł do Parlamentu Europejskiego w zaskakującym wywiadzi... O pożytku głupoty i jeszcze raz o budowie CPK » Nie musiałem zbyt długo czekać na odpowiedź, choć z góry wiedziałem, że taka będzie musiała nastąpić... T. Rakowski ocenia: Dwie drużyny w Gdańsku » O wyniku wyborczym PiS w Gdańsku, o rozłamie wewnątrz partii i kampanii, która była prowadzona dwuto... Gdańska rada: liderzy i outsiderzy » Dziś remanenty wyborcze. W Gdańsku najwięcej głosów do rady miasta uzyskała Aleksandra Dulkiewicz, k... Zmiana jednak jest możliwa » Wybory samorządowe przyniosły wiele niespodzianek. Druga tura w Gdyni bez udziału Wojciecha Szczurka... Nowa Rada Miasta Gdańska 2024-2028 » Koalicja Obywatelska zwiększyła swój stan posiadania w Radzie Miasta. Aż czterech radnych mniej będz... KO zyskuje dwa mandaty, PiS traci trzy w sejmiku pomorskim » W wyborach do sejmiku województwa pomorskiego zwyciężyła KO z wynikiem 43,84 proc. PiS uzyskało 25,7... Magdalena Czarzyńska-Jachim wygrała wybory na prezydenta Sopotu » Według danych Państwowej Komisji Wyborczej ze wszystkich sopockich obwodowych komisji, na Magdalenę ... W tygodniku „Sieci”: To bitwa mojego życia » Na łamach nowego wydania tygodnika „Sieci” Zbigniew Ziobro, były minister sprawiedliwości i prokurat...
Reklama
Barwy pomorskiego sejmiku: Od Struka do Ścigały
czwartek, 18 kwietnia 2024 16:32
Barwy pomorskiego sejmiku: Od Struka do Ścigały
Z poparciem 39 799 gdańszczan pomorski lider PO Mieczysław Emil
Trefl rozbity w Lublinie
czwartek, 18 kwietnia 2024 21:05
Trefl rozbity w Lublinie
Bardzo jednostronny był pierwszy mecz o piąte miejsce w PlusLidze.
Bolesna porażka Lechii, Jaguar znów zwycięski
piątek, 12 kwietnia 2024 15:35
Bolesna porażka Lechii, Jaguar znów zwycięski
I LIGA FORTUNA
Radość w Gdyni, niepokój w Gdańsku.
Lechia odzyskała pozycję lidera
niedziela, 14 kwietnia 2024 16:59
Lechia odzyskała pozycję lidera
Lechia wykorzystała potknięcie Arki i odzyskała fotel lidera.

Galeria Sztuki Gdańskiej

W tonacji ekspresji Stefana Szmaja
niedziela, 07 kwietnia 2024 14:42
W tonacji ekspresji Stefana Szmaja
Ostatnio trafił w moje ręce linoryt polskiego ekspresjonisty

Sport w szkole

Rozdano medale w wioślarstwie halowym
sobota, 30 marca 2024 16:46
Rozdano medale w wioślarstwie halowym
22 marca w hali sportowej Szkoły Podstawowej 94 po raz kolejny

"Gdańska" w antrakcie

Coppelia
wtorek, 09 kwietnia 2024 15:19
Coppelia
Bardzo trudno we współczesnym teatrze trafić na klasykę w
Powstaniec z Gdyni
piątek, 05 stycznia 2024 16:35
Powstaniec z Gdyni
„Powstaniec 1863”- to długo oczekiwany film o wielkim bohaterze

Muzeum Stutthof w Sztutowie

2076 dni obozu pod Gdańskiem
piątek, 16 września 2022 18:15
2076 dni obozu pod Gdańskiem
Obóz koncentracyjny Stutthof wyzwoliły wojska III Frontu

Foto "Kwiatki"

Zimowe oblicza Trójmiasta
sobota, 13 lutego 2021 11:08
Zimowe oblicza Trójmiasta
Zimowe oblicze Trójmiasta w obiektywie Roberta
Debata w Szemudzie: Dołkowski pyta, Kalkowski kluczy
środa, 17 kwietnia 2024 12:38
Debata w Szemudzie: Dołkowski pyta, Kalkowski kluczy
II tura wyborów samorządowych w gminie Szemud wchodzi w
Spotkali się, by oszacować możliwości założenia muzeum
poniedziałek, 10 kwietnia 2017 18:04
Spotkali się, by oszacować możliwości założenia muzeum
Fundacja „Mater Dei”, ta sama dzięki której w dużej mierze

Dlaczego nie głosuję na Tuska

środa, 04 października 2023 12:35
Już dni dzielą nas od kolejnych wyborów. Niektórzy twierdzą, że

Struczyński: Wstępujmy pod narodową chorągiew

Ocena użytkowników: / 11
SłabyŚwietny 
piątek, 16 września 2011 06:37

altZ Jarosławem Struczyńskim, kasztelanem Zamku Gniew, porucznikiem Chorągwi Husarskiej marszałka województwa pomorskiego rozmawia Artur S. Górski


- Co powoduje, że dorośli mężczyźni dosiadają koni odziani w dawne zbroje, chwytają kopie w dłoń i ustawiają się w szyku by przypuścić szarżę? Czy jesteście wariatami czy pasjonatami, dla których żywe lekcje historii to więcej niż styl życia, to życie samo?
Jarosław Struczyński: Jedno i drugie po trochu. Każdy z nas pamięta młodzieńcze lata, kiedy marzyliśmy o dosiadaniu konia i wzięciu oręża do reki. Mieliśmy w Gniewie to szczęście, że dorastaliśmy w cieniu ruiny zamku krzyżackiego. Pierwsze nasz historyczne doświadczenie dotyczyło więc miłości do średniowiecza. Ta miłość doprowadziła do odbudowy i rewitalizacji zamczyska.


- Średniowiecze od XIII wieku to czas rozwoju myśli państwowej, administracji, inżynierii i architektury oraz kunsztu wojennego. Ta fascynacja dała początek też innej waszej aktywności, czyli odbudowie zamku?
Jarosław Struczyński: Zaszczepiliśmy w sobie miłość do historii i podziw dla świetnej organizacji zakonów rycerskich w  dziele prowadzenia wojen i misji cywilizacyjnej. Uświadomiłem sobie, że istnieje perspektywa historyczna. Kilku rycerzy doskonale potrafiło zorganizować życie zamku i wokół zamku. Zresztą z wydatną pomocą polskich możnowładców. W 1994 r. rozpoczęliśmy współpracę z francuskim towarzystwem rzemieślniczym, spadkobiercą średniowiecznych cechów, którego członkowie łączą rzetelne rzemiosło, wielkiego ducha ze sprawnością dłoni „Compagnion de grave”. Pochodzący z Akwitanii rzemieślnicy wspomagali nas w odbudowie zamku. Nasze, nawiązujące do zakonów rycerskich, bractwo rycerskie brało zaś udział m.in. w obchodach w Akwitanii 800-lecia śmierci Ryszarda Lwie Serce. Najwyższej klasy fachowcy, jako wolontariusze, nawiązując do swoich korzeni, wspierali nasze dzieło odbudowy. Rozpoczęliśmy realizację robót publicznych. Nie znam drugiego takiego przypadku, gdzie prace adaptacyjne w obiekcie zabytkowym prowadzone były w systemie robót publicznych.


alt


- To jeszcze można sobie wyobrazić, ale trudniej wyobrazić sobie życie codzienne współczesnego wiernego kodeksowi rycerza.
Jarosław Struczyński: Kodeks rycerski to cały zestaw praw uczciwego życia. To wierność danemu słowu, lojalność, pracowitość, troska o ubogich i słabszych, brak zapalczywości, wiarygodność. Nie można rycerstwa oderwać od chrześcijaństwa. Jestem członkiem  działającego od XII wieku zakonu rycerskiego Szwabii pod wezwaniem św. Gerona. Mam prawo pasowania następnych rycerzy w absolutnej ciągłości historycznej podległej regule rycerskiej.   


- Dzisiaj krzewicie wiedzę o I Rzeczypospolitej, o husarii i jej triumfach. To też dzieje związanego z Gniewem króla Jana III Sobieskiego, starosty gniewskiego, a zatem to czasy wieku XVII.
Jarosław Struczyński: Nasze zainteresowania ewoluowały. Żyjąc w cieniu średniowiecznego zamku zakonu Najświętszej Marii Panny Szpitala Domu niemieckiego w Jerozolimie, grupa bardzo młodych ludzi, której miałem przyjemność wówczas przewodzić, uległa pierwszemu poruszeniu nut historii przez fascynację średniowieczem. Widziałem jak młodzi ludzie zaczynają powoli pojmować istotę umiłowania ojczyzny poprzez poznawanie rycerskiej sztuki walki. Pomocny nam był Hetman Wielki Kapituły Rycerstwa Polskiego Tadeusz Antoni Pagiński, fechmistrz, trener polskiej kadry floretu kobiet, u którego w latach 90. pobieraliśmy lekcje szermierki. Początkowo była to nauka władania mieczem. Byliśmy więc rycerzami zakonnymi, nie w sensie związków ideowych, ale tradycją związani z zakonem rycerskim. Powołaliśmy bractwo rycerskie, jedno z czterech powstałych u schyłku komuny. My tą naszą historię próbujemy odtwarzać, żeby pokazać, że mamy powody do dumy.
Pierwszy turniej rycerski zorganizowaliśmy w 1992 roku. Po paru latach przyszedł czas na projekt inscenizacji bitwy pod Grunwaldem (Tannenberg, Żalgiris). Zainicjowała to grupa ludzi, którzy są razem od 20 lat. 


alt



- A wiek XVII kiedy przyszła ta fascynacja?
Jarosław Struczyński: Wraz z adaptacją gdańskiego spichlerza Błękitny Lew wywołaliśmy w sobie zainteresowanie XVII wiekiem. Wystawiliśmy więc regiment piechoty „autoramentu cudzoziemskiego”. W latach 90. nie było w Polsce takich grup nawiązujących do XVII wieku.  Nikt na ten XVII wiek nie wpadł a teraz stworzyliśmy cały rynek rekonstruktorski, kilka tysięcy miejsc pracy. Po roku już uruchomiliśmy kolejne edycje widowiska historycznego „Vivat Vasa!”. Stworzyliśmy grupę rekonstrukcyjną. Okazało się jednak, że nie mamy przeciwników, że nie ma Polaków, którzy odtwarzają historię XVII wieku. Zaprosiliśmy do współpracy Czechów, którzy mieli doświadczenia z rekonstrukcji wojny 30-letniej. Regiment piechoty wystawiliśmy i wyposażyliśmy werbując dosłownie 70 osób z Gniewu i okolicznych wsi. Pojawił się też motyw powołania kolejnej grupy rekonstrukcyjnej.
Nie przewidywałem, że stworzenie husarskiej chorągwi odmieni nasze życie. Byłem przekonany, że mając inscenizację Grunwaldu, że skoro jeździmy na turnieje po całym świecie, jesteśmy w lidze. joustingowej (turniejowe gonitwy i starcia na kopie – red.),   kruszymy kopie w Nowej Zelandii, w Australii, w Szkocji, w Stanach Zjednoczonych to osiągnęliśmy wszystko. Zainteresowanie XVII wiekiem spowodowało, że odkryliśmy na nowo fenomen husarii. Większość Polaków o husarii wie tyle, ile przekazała kultura obrazu, filmu jak „Potop”. Natomiast o istocie husarii nikt nam wiedzy nie przekazał.


- Tej wiedzy, że była to najpiękniejsza i najskuteczniejsza jazda nie było?
Jarosław Struczyński: Uświadamialiśmy sobie dopiero geniusz tego przedsięwzięcia. Jego wartość bojową. W tym geniuszu wojennym wybrano to co najlepsze i co sprawdziło się przez dwieście lat.  Mieliśmy najwyższej klasy dowódców i żołnierzy, doskonali wodzowie prowadzili w bój doskonale przygotowanych towarzyszy husarskich. Wartość bojową husarza można porównać do czołgu. 
Pod Wiedniem rozbita 12 i 13 września 1683 roku potęga otomańska to było 100 tysięcy bitnych, zaprawionych w boju wojowników. 


alt


- Żywa legenda historii, którą prezentujecie znajduje widzów?
Jarosław Struczyński: Na „Vivat Vasa” przybywa około 9 tys. osób. W ubiegłym roku na rocznicowej inscenizacji Grunwaldu 1410 było 160 tysięcy widzów. Przyglądali się trwającym ponad godzinę zmaganiom. Przez naszą działalność prostujemy też pewne niedopowiedzenia i przeinaczenia, takie jak to, że bitwa pod Gniewem z 1626 roku była porażką husarii. Nie okazała się ona zbyt szczęśliwa dla husarii, ale był to bojowy rekonesans i wstęp do zwycięskiej bitwy pod Trzcianą, stoczonej w 1629. Bitwa pod Trzcianą uchodzi za największe polskie zwycięstwo od czasu bitwy pod Kircholmem. Genialny hetman polny koronny Stanisław Koniecpolski zdecydowanie pokonał armię szwedzką dowodzoną przez króla Gustawa Adolfa. 


- Czy taki projekt mógłby być realizowany w ramach współpracy polsko-litewskiej. Wszak była to jazda, z której dumne mogą być tak spadkobiercy Wielkiego Księstwa Litewskiego, jak i Korony Polskiej?
Jarosław Struczyński: W systemie wojennym Rzeczypospolitej w momencie formowania wojska odpowiednie partie wojska wystawiała Korona i Litwa. W sensie techniki wojenne to była autentycznie jednolita formacja.


- Nie było wówczas systemu wspólnych ćwiczeń, łączności telefonicznej, a ten system działał w liczącym milion kilometrów kwadratowych państwowym organizmie...
Jarosław Struczyński: System był oparty o sposób zaciągu wojska. Był to tzw. zaciąg towarzyski. W liście przepowiednim było powiedziane co zabrać: zbroja żelazna, pancerz, szyszak. Działania husarii nabrały wielkiego znaczenia właśnie na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego.


alt

fot. Marcin Lipiński


- Przykład to bitwa pod Orszą, ważnej szczególnie dla Litwinów i Białorusinów.

Jarosław Struczyński: Sukces w polu dawał system jednolity i sztuka wojenna była taka sama w Koronie i na Litwie. To zaczęło się od bitwy pod Grunwaldem, naszego wspólnego zwycięstwa.


- Czy ta dawna militarna tradycja ma naśladowców na Ukrainie?  Być może to klucz do powrotu do zaprzepaszczonej w XVII wieku zdaje się bezpowrotnie idei bycia razem…
Jarosław Struczyński:To częściowo ma miejsce podczas szeregu naszych wypraw na Ukrainę, do Kamieńca Podolskiego, do Chocimia. Z naszą chorągwią udaliśmy się nawet na główne obchody rebelii Chmielnickiego, pod Korsuniem. Atak na tabor bez możliwości rozwinięcia okazał się klęską. W dolinie Białej Kruty, gdzie rzeczywiście ta bitwa się rozegrała byliśmy i szarżowaliśmy.  To był znak dla Ukraińców,  że nasza obecność i udział w rekonstrukcji tej bitwy pokazuje, że animozje polityczne i historyczne zostały zwieszone na kołku. Na Ukrainie jednym z naszych najbliższych przyjaciół jest  pułk rejestrowy kozaków Kijewski Rejestrowy Kulin wiedziony przez Oleksieja Rudenko. 

 
- Żywa lekcja historii ma nas uczyć patrzenia w przyszłość? 

Jarosław Struczyński: To wymaga też działań po naszej stronie. W naszej zbiorowej pamięci jest wiele białych plam. Okazuje się, że jedynym miejscem w Polsce, gdzie odbyły się obchody rocznicy bitwy pod Kircholmem był Gniew. Efektem jest popiersie hetmana Jana Karola Chodkiewicza wmurowane w kaplicy zamkowej. Hetman Chodkiewicz to przecież był litewski wielki hetman, jeden z najznakomitszych strategów swej epoki. Wróćmy zatem do tych czasów braterstwa, zaciągnijmy się pod wspólną chorągiew, działajmy razem by uratować te elementy, które czyniły z nas w historii potęgę.
fot. Maciej Kostun

Related news items:
Newer news items:
Older news items:
 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież