Maria Andrejczyk: Można życzyć tylko zdrowia, resztę zrobię sama

Rozmowa z Marią Andrejczyk, lekkoatletką, uczestniczką igrzysk olimpijskich w Tokio w konkursie rzutu oszczepem

- Czujesz już klimat igrzysk?
Maria Andrejczyk: Moja głowa bardzo często wędruje w kierunku Japonii. Przede mną jeszcze trochę pracy do wykonania, a czasu coraz mniej. Wiem, że przez parę lat wykonałam bardzo dobrą pracę. Mało jest do poprawienia. Teraz wszystko jest w rękach losu.

- Przełożenie igrzysk z 2020 roku na 2021 utrudniło ci przygotowania?
Maria Andrejczyk: W moim wypadku przełożenie igrzysk nie sprawiło żadnego problemu w przygotowaniach. W ubiegłym roku miałam bardzo poważną kontuzję stawu skokowego, która zakończyła się zabiegiem. Mimo to udało mi się wystartować i miałam całkiem fajny sezon. Przełożenie igrzysk wyszło mi na plus. Bardzo zyskałam w minionym roku. Na pewno nie zmarnowałam tego czasu, który był "wolny". Ciężko pracowałam. To teraz powoli zaczyna mi procentować. W moim wypadku pandemia i przełożenie igrzysk wyszło na plus.

- Wracasz jeszcze do igrzysk w Rio i najgorszej dla sportowca czwartej pozycji?
Maria Andrejczyk: Przede wszystkim to było bardzo fajne doświadczenie. Jeśli chodzi o same igrzyska w Rio de Janeiro to wspominam je z uśmiechem na twarzy. Bardzo fajny czas, bardzo fajne chwile, podczas których wiele się nauczyłam, zdobyłam wiele doświadczenia. Cieszę się, że jadę na swoje drugie igrzyska.

- Igrzyska w Tokio będą inne od wszystkich. Zabraknie kibiców. To chyba trochę zabija klimat tego sportowego święta...
Maria Andrejczyk: Jak najbardziej. Bez kibiców nic nie jest tak wspaniałe. Niestety wszyscy musimy sobie z tym jakoś poradzić, jakoś trzeba to przetrwać. W Polsce mamy już bardzo fajne zawody na których są kibice. Wiem, że w Japonii na pewno nie będę sama. Przy mnie i w moich myślach będzie wielu Polaków, i mimo wszystko będzie mnie niosła ta siła.

- Oczekiwania wobec twojego startu są bardzo duże, zwłaszcza po uzyskaniu trzeciego wyniku w historii...
Maria Andrejczyk: Mam nadzieję, że trochę je zgasiłam po mistrzostwach Polski. Nie ukrywam, że sytuacja w tym momencie jest komfortowa. Do tej pory byłam rozliczana tylko z jednego życiowego rzutu, gdzie nawet na treningach rzucałam 6 metrów bliżej. To są naprawdę bardzo duże odległości. Teraz skupiam się na końcówce rehabilitacji barku i na kolejnych startach. To czy ktoś będzie mi wieszać medal na szyi, czy ktoś będzie miał większe, czy mniejsze nadzieje wobec mojej osoby - ok, z tym trzeba się liczyć.

- W ciężkiej sytuacji wywołanej pandemią przynależność do Grupy Sportowej ORLEN chyba bardzo pomogła w przygotowaniach olimpijskich?
Maria Andrejczyk: Zdecydowanie. Tutaj należą się ogromne ukłony w stronę PKN ORLEN. Nie zostawili nas ani na chwilę. W swojej karierze miałam wiele perypetii zdrowotnych. Od momentu wkroczenia w wiek seniorski co roku mam jakąś kontuzję. ORLEN nie zostawił mnie ani na chwilę. Od igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro bez względu czy mi idzie, czy mi nie idzie ORLEN mnie wspiera i jestem niesamowicie wdzięczna za to co dla mnie robi. Naprawdę ogromne, ogromne "Dziękuję" dla PKN ORLEN.

- Czego należy życzyć oszczepniczce podczas igrzysk w Tokio?
Maria Andrejczyk: Zdrowia (śmiech). Tylko i wyłącznie zdrowia. Resztę sama zrobię.

Rozmawiał Tomasz Łunkiewicz

Maria Andrejczyk - polska lekkoatletka specjalizująca się w rzucie oszczepem. Uczestniczka igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro (2016), na których zajęła 4. miejsce. Medalistka mistrzostw Polski we wszystkich kategoriach wiekowych oraz ogólnopolskiej olimpiady młodzieży. Rekordzistka Polski seniorek – 71,40 m – 3. wynik w historii światowej lekkoatletyki