Frasunkiewicz: To mistrzostwo smakuje najlepiej na świecie

Ze złotym medalistą Mistrzostw Polski w koszykówce, Przemysławem Frasunkiewiczem rozmawialiśmy po ostatnim meczu finałowym w Gdyni.

- Jak smakuje to drugie już Mistrzostwo Przemka Frasunkiewicza?
Przemysław Frasunkiewicz: Nie wiem jak innym smakuje, bo dla nich to już kolejne. Dla mnie jest to najpiękniejsza rzecz na świecie, bo zaczynałem swoją karierę w Treflu Sopot, później te kluby się rozłączyły, różne perturbacje miały miejsce. W zeszłym roku w Gdyni była drużyna za grube pieniądze, odgrywałem tam małą rolę. Jednakże nie mogę nie podziękować trenerowi Pacesasowi, który dał mi szansę i w finałach też grałem. To mistrzostwo, które zdobyłem teraz, smakuje najlepiej na świecie, bo miałem większą rolę w zespole. To jest mój wymarzony finał, bo graliśmy Treflem.

- W jednych meczach byłeś cichym bohaterem, w innych głośniejszym. Jak wyglądała ta rywalizacja dla drużyny i dla Ciebie?
Przemysław Frasunkiewicz: Cieszę się z tego. Ja jestem tzw. zespołowym graczem. W tym sezonie mieliśmy taką grupę ludzi, która była ze sobą na dobre i na złe ze sobą. Każdy z nas grał na miarę swoich możliwości. Kiedy decydowaliśmy się na akcje indywidualne to od razu przegrywaliśmy. Kiedy graliśmy zespołowo to wszystko idealnie pracowało.

- Który z trenerów ma większą zasługę w zdobyciu tego mistrzostwa? Tomas Pacesas czy Andrzej Adamek?
Przemysław Frasunkiewicz: Nie chciałbym się w takie podziały bawić, bo to nie ma najmniejszego sensu. Najważniejsze jest mistrzostwo. Była to drużyna Tomasa Pacesasa, bo to on wybierał tych zawodników, ale na pewno konsultował się z Andrzejem Adamkiem (był od początku sezonu asystentem Pacesasa – przyp FA). Tak samo brał udział w przygotowaniach do sezonu, to nie jest jakiś nowy trener. Nie jest tak łatwo przejąć zespół w środku sezonu. To było też bardzo trudne dla niego. Musiał wygrać mistrzostwo i presja była na nim bardzo duża.

- Po meczu nr 6, gdy Trefl wyrównał na 3:3, byliście bardzo wściekli, nie chcieliście nawet rozmawiać z prasą. Straciliście wtedy wiarę, choć na chwilę?
Przemysław Frasunkiewicz: Na pewno coś się wtedy wkradło. W zeszłym roku byliśmy w gorszej sytuacji, bo przegrywaliśmy 2:3 i jechaliśmy do Zgorzelca. To było coś ciężkiego, ale wygraliśmy tam po bardzo dobrym meczu. W Polsce nie buduje się drużyn na lata, a każdy zespół musi przejść kilka takich bitew, żeby być zespołem. Wtedy po meczu w Sopocie, to było bardziej złość niż zwątpienie.

- Cała rywalizacja w Play-offach w tym sezonie to trochę sinusoida. Najpierw wygraliście z AZS-em, który bardzo ambitnie do was podszedł, 3:2, potem gładko 3:0 z Zastalem, a na końcu znów dreszczowiec z Treflem. Jak oceniasz waszą grę i całą ligę po tym sezonie?
Przemysław Frasunkiewicz: Uważam, że ta górna szóstka była naprawdę silna. Nie było łatwo w żadnym meczu. Zielona Góra nie miała zbyt wielu wysokich zawodników i przez to grało nam się łatwiej. AZS był wysoki, silny, dobrze przygotowany przez trenera Urlepa i wiedzieli po prostu jak z nami grać. Co do Trefla. Oni grali świetne finały. Podnieśli się z 1:3, parę razy wygrywaliśmy już 20 punktami, a oni też się podnieśli. Trafiali niesamowite rzuty przez ręce – Filip, Łukasz Koszarek, kiedy trzeba było to Marcin Stefański zagrał świetne zawody. Poziom był naprawdę wysoki i naprawdę duże gratulacje się należą drużynie Trefla.
Rozmawiał Filip Albertowicz