Akapit wydawcy: Uwaga, mówi Dulkiewicz!

W sprawie III Rzeszy.

Pod uwagę, bo nie pod rozwagę, Grzelakowi i Dulkiewicz.

To były naprawdę piękne czasy w Gdańsku i w okolicy. Była demokracja, radość, spokój.

Dużo lepsze niż obecnie. Zwłaszcza dla socjalistów, homoseksualistów, Żydów i Polaków.

No ale znikąd nadeszli naziści. W sumie bardzo przyzwoici i pracowici ludzie.

Reżim, który jest obecnie, nie ma w sobie mgnienia ich pięknej kultury.

Jej świadectwem jest ławeczka, na ławeczce reprezentant Waffen SS.

Każdy historyczny bęcwał może o niej opowiadać na swój sposób.

Bogumił Sojecki, więzień KL Auschwitz nr 15683, opowiada tak: "8 września 1939 roku w Gdańsku, gdzie mieszkałem, zostałem aresztowany przez gestapo za to tylko, że byłem polskim harcerzem. Za to też zostałem skazany na 3,5 roku męki w Auschwitz".

Bogumił Sojecki, drużynowy drużyny morskiej, uczeń Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej, mieszkał z rodzicami przy ul. Korzennej-Pfefferstadt, tuż obok Podwala Staromiejskiego - Altstaedtische Graben.

Skąd w czasach terroru Prawa i Sprawiedliwości prezydent Gdańska dostarczana jest pod eskortą do enklawy demokracji w swoim urzędowym grajdołku.

Pan Sojecki miał mniej szczęścia od pani Dulkiewicz. Pośród kulturalnych i mówiących po niemiecku - w końcu Deutsche Welle - animatorów kultury wyższej z SS, administrujących obozami relaksu, spędzał czas w Stutthofie, Auschwitz, Dachau i Buchenwaldzie.
Uważał się bowiem za Polaka i nie chciał być dziadkiem z Wehrmachtu.

Wyższość III Rzeszy nad opresyjnym rządem obecnym jest oczywista dla osób pozostających w zdrowiu na ciele i umyśle.

Resztę można leczyć lub wysiedlić poza mury miasta.

Pozostaje przypadek Aleksandry Dulkiewicz, damy, której... przypadek uczynił życiową krzywdę.

Marek Formela

PS. Już teraz nie wiadomo, czy zamordowany przez Niemców w budynku polskiej kolei harcerz Jan Ożdżyński, którego A. Dulkiewicz ostatnio opłakiwała, to dowód na brak kultury III Rzeszy czy jej wycyzelowany porządek?