Tomasz Wołek odłożył pióro. Kibicuje Niebiesko-Biało-Niebieskim w Niebie

Tomasz Wołek był dziennikarzem, pisarzem, znawcą i komentatorem sportowym. Urodził się w 1947 roku. Skończył historię na Uniwersytecie Gdańskim. Miał 74 lata. Odszedł...

- Tomek, gdańszczanin z urodzenia, był za młodu rzecznikiem i Lechii Gdańsk i Arki Gdynia. Jak można było pogodzić dwa nienawidzące się kluby, wiedział chyba tylko on. Wspominam o piłce, bo wielu kojarzy go właśnie z zamiłowania do futbolu. Na piłce latynoskiej faktycznie zdał się jak mało kto. Przez całe życie był dziennikarzem komentującym politykę, w którą wdepnął niechcący, jak ci z jego pokolenia, którzy zaangażowali się w opozycję antykomunistyczną. W wolnej Polsce był redaktorem naczelnym "Życia Warszawy", potem "Życia", tam dopadła go technologiczna zmiana, do której podchodził nieufnie. Do dzisiaj pamiętam jak wzywał sekretarkę, by włączyła mu komputer. Tomku - spoczywaj w pokoju – pożegnał Redaktora kolega Robert Mazurek w RMF FM.

Tomasz Wołek w 1968 roku brał udział w strajkach studenckich. Zadymy gromadziły w Gdańsku kilkanaście tysięcy studentów. Był blisko Ruchu Młodej Polski. Podczas mroku stanu wojennego publikował w pismach podziemnych. W latach 90 był redaktorem naczelnym "Życia Warszawy" i "Życia". Tworzył i wpierał „Życie na fali”. Przez lata dbał o standardy mediów. Nie przestraszył się „Wakacji z agentem” (jeśli wiesz o czym ja mówię? – trawestując Kazika). Dziennikarz, starszy Kolega, nieco może naiwny – Człowiek, który tworzył nisze do pracy, gdy wyrobnicy medialni je zamykali. Tak było latem 1997 roku. Spotkaliśmy się – jakżeby inaczej – przypadkiem, równo 20 lat temu, w Warszawie.

Żegnaj Redaktorze! Z góry dalej kibicujesz Argentynie i żyjesz wiecznie dla Realu Madryt....
ASG