Tomasz Rakowski: Gdańsk nie ma gospodarza

O „układzie gdańskim” zmianach w polityce mieszkalnej i inwestycjach drogowych, również tych bardzo ambitnych rozmawialiśmy z kandydatem na fotel prezydenta Gdańska Tomaszem Rakowskim z Prawa i Sprawiedliwości.

- Dlaczego zdecydował się Pan na kandydowanie na prezydenta Gdańska?
Tomasz Rakowski: Od 25 lat w Gdańsku kumulują się różnego rodzaju znajomości, relacje, zależności to możemy sobie tylko wyobrażać, jak ciasno ta sieć oplata Urząd Miejski i jak wiele osób jest do tego podłączonych. Oczywiście w interesie szeroko rozumianego układu polityczno-towarzyskiego jest utrzymanie status quo. Te siły, tutaj są i to oczywiście w ich wielkim życiowym interesie leży to, żeby się nic nie zmieniło. Dlatego przychodzę ja. Żeby to zmienić. Pochodzę absolutnie spoza jakiegokolwiek układu i tylko tak można coś zmienić. Będąc niezależnym od kogokolwiek.

- Może stąd wasze ostatnie problemy ze spotkaniami?
Tomasz Rakowski: Mówili o sytuacji w szkole na Chełmie, gdzie pani prezydent miała spotkanie, a dzień wcześniej nam tego spotkania odmówiono, powołując się właśnie na zapisy kontekstu wyborczego. Bez żadnej krępacji. Ale mam kolejny przypadek, bo mieliśmy mieć spotkanie na Stogach. Tam też było wszystko dogadane. I dzień przed spotkaniem dostałem informację, że jednak pan dyrektor był na jakimś zebraniu i stwierdził, że on się nie chce politycznie opowiadać po żadnej ze stron i nie może udostępnić sali. Mieliśmy wydrukowane ulotki informacyjne w weekend, poszły reklamy, wszyscy byli o tym poinformowani.

- A jeśli chodzi o program? Jakie problemy ma Gdańsk?
Tomasz Rakowski: Moja diagnoza jest od lat niezmienna. Gdańsk nie ma gospodarza. Dzisiaj Gdańsk zupełnie nie ma wizji. A jeśli chodzi o konkrety to na pierwszym plan wychodzi niedrożność układu drogowego. Jako prezydent pierwszą rzecz, którą zrobię, to audyt systemu Tristar, czyli tego systemu inteligentnego zarządzania ruchu w Gdańsku, który według mieszkańców po prostu nie działa. Wzywam do zakończenie ideologicznej walki z kierowcami. Przykłady można mnożyć. Ograniczenie prędkości na Alei Zwycięstwa, zwężanie dróg i robienie na nich parkingów, jak w Oliwie. Wrócą też przyciski dla pieszych, chcących przejść na drugą stronę jezdni. Zamierzam zakończyć w końcu, dyskutowany od lat, projekt estakady w ciągu Armii Krajowej, nad skrzyżowywaniem Hawla i Łostowic. Tam są gotowe nasypy, zbudowane przez budowniczych Armii Krajowej 20 czy 30 lat temu. Więc kiedy zostanę prezydentem, to po prostu zabezpieczę na to środki i doprowadzę inwestycję do końca.

- A polityka mieszkaniowa?
Tomasz Rakowski: W Gdańsku w ogóle nie ma polityki mieszkaniowej. Mój podstawowy postulat to zero pustustanów. Dzisiaj mamy ich około 630. W mieście, które ma taki deficyt mieszkań i mówię to jako przedsiębiorca, człowiek ze świata biznesu, jest w to trudno uwierzyć. Więcej ponosimy koszty z tego tytułu, około 200-250 tysięcy złotych miesięcznie. Miasto powinno być aktywnym graczem na rynku nieruchomości. Daje grunty, w zamian pozyskuje jakiś procent mieszkań, albo proporcjonalnie odkupuje je po ocenie wytworzenia. Chodzi o to, żeby w tych inwestycjach, które się toczą w różnych rejonach Gdańska miasto dysponowało zasobem komunalnym.

- Myśli Pan, że Gdańszczanie Panu zaufają?
Tomasz Rakowski: Całe życie mieszkam w Gdańsku, jestem z urodzenia Gdańszczaninem. Dojrzałem do tej decyzji i czuję, że jestem w takim momencie w życiu, że faktycznie mógłbym wziąć odpowiedzialność za nasze miasto i sprawić, żeby ono po prostu funkcjonowało lepiej. Jestem z Gdańskiem nierozerwalnie związany, wszystkie najważniejsze wydarzenia mojego życia to jest to miasto. Znam jego bolączki, problemy. Tylko razem możemy zmienić władzę w Gdańsku.