Spotkanie edukacyjne „Udział polskich Żydów w zbrojnym oporze przeciw okupantowi niemieckiemu na terenie Polski w latach 1939–1945”

Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku oraz gdański oddział Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce zorganizowały spotkanie edukacyjne „Udział polskich Żydów w zbrojnym oporze przeciw okupantowi niemieckiemu na terenie Polski w latach 1939–1945”. Wydarzenie odbyło się 12 kwietnia w budynku Muzeum.

Spotkanie łączy się z obchodami 80. rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim, które rozpoczęło się 19 kwietnia 1943 r. i trwało do 16 maja, kiedy to Niemcy wysadzili budynek synagogi przy ul. Tłomackie. Do walk doprowadziły działania władz okupacyjnych, które zamierzały ostatecznie zlikwidować getto. Oddziały niemieckie napotkały jednak opór członków Żydowskiej Organizacji Bojowej i Żydowskiego Związku Wojskowego. Pozostali mieszkańcy getta schronili się w licznych kryjówkach na terenie getta. W powstaniu śmierć poniosło około 12 tys. Żydów. Większość z 60 tys. osób znajdujących się wówczas w getcie została wywieziona do obozów. Część zdołała ukryć się po tzw. stronie aryjskiej. Powstańcy z szeregów Żydowskiej Organizacji Bojowej i Żydowskiego Związku Wojskowego nie mieli realnej możliwości odniesienia sukcesu w tej walce. Stali się symbolem oporu ludności żydowskiej wobec zbrodniczych działań władz niemieckich. Ich aktywność nie była jednak odosobnionym przypadkiem, a częścią szerszego zjawiska, jakim był zbrojny opór Żydów wobec okupanta w czasie II wojny światowej.

Podczas spotkania prelekcje wygłosili dr hab. Grzegorz Berendt, dyrektor MIIWŚ "Przed Warszawą były Kresy. Opór zbrojny w gettach w 1942 r." oraz Wojciech Łukaszun, kierownik Działu Zbiorów MIIWŚ "Żydzi w szeregach polskich wojskowych organizacji konspiracyjnych na terenie dystryktu warszawskiego".

- Zbliża się 80. rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim - powiedział dr hab. Grzegorz Berendt, dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. - To wydarzenie weszło do kanonu opowieści o czynnym i zbrojnym sprzeciwie żydów europejskich przeciwko nazistowskim Niemcom, przeciwko polityce ludobójstwa, pogardy represji, eksterminowania całych narodów tylko z powodu pochodzenia. (...) Powstania żydowskie w Warszawie i Białymstoku są dobrze znane. Należy jednak pamiętać, że przed Warszawą i Białymstokiem były Kresy.