Opłatek gdańskich Sybiraków

Od wysłuchania hymnu Sybiraków rozpoczęło się 11 stycznia doroczne spotkanie opłatkowe członków Związku Sybiraków w Gdańsku.

GALERIA

Wiceprzewodniczący Zarządu Wojewódzkiego Związku Sybiraków Kordian Borejko, dziewięciu osobom wręczył odznaki honorowe Krzyż Zasługi Sybiru. Otrzymali je: Irena Bernardyn, Mieczysław Dobek, Jadwiga Kuchnicka, Halina Kurek, Genowefa Różańska, Leszek i Stanisław Sadowscy oraz Leokadia i Walerian Szostak.

Prezes liczącego około 280 członków Związku Sybiraków w Gdańsku Janusz Bruszewski z żalem stwierdził, że z każdym rokiem ubywa średnio do 20 osób rocznie.

Ksiądz kanonik Henryk Kilaczyński, proboszcz parafii św. Ignacego Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach uznał, że dla Sybiraków, ludzi już w podeszłym wieku przeżyć tydzień to wielka sztuka, a co dopiero cały kolejny rok. Każdy z uczestników spotkania ma tak bogaty życiorys, że każdy z nich móże posłużyć do napisania odrębnej książki. Życzył wszystkim dużo zdrowia i jak najmniej problemów.

Wiceprezydent Gdańska Ewa Kamińska podziękowała Sybirakom za wychowywanie przez nich młodych Polaków w duchu miłości do ojczyzny. Polski, która od 20 lat jest krajem wolnym, co szczególnie odczuwają ludzie z syberyjskich zsyłek.

Radny Miasta Gdańska Marek Bumblis wyraził opinię, że Sybiracy stanowią bardzo istotną grupę społeczną, żywy dokument historii naszej ojczyzny. Są to ludzie o podobnych losach, którzy przebywając wspólnie cieszą się samymi sobą. Życzył im wszystkiego dobrego i dużo zdrowia.

Jednym z uczestników spotkania opłatkowego był 80-letni Henryk Kłoczko (na zdjęciu z żoną Zofią), który jako kilkuletni chłopak w 1943 roku został wywieziony do Irkucka. W bydlęcym wagonie wraz z mamą i rodzeństwem, bo ojca wywieziono wcześniej, decyzją Enkawódzistów jechał ponad cztery tygodnie, aby znaleźć się w strzeżonym obozie. Miejscu, gdzie jak dla niego przypadała dzienna porcja pół litra wodnej zupy i 20 gram czarnego  chleba. Pamięta, że niedaleko ich w drewnianej chałupinie mieszkała 113-letnia kobieta o imieniu Zeja, która sama, aby przeżyć, bo mężczyźni byli na wojnie, musiała obrobić 80 arów ziemi.

W ocenie naszego rozmówcy, starość to wtórne dzieciństwo. Człowiek młody żyje przyszłością, zaś stary przeszłością. On pamięta jako 2,5-letni malec pogrzeb marszałka Józefa Piłsudskiego z 1935 roku. W Augustowie obok którego wówczas mieszkał wraz z rodzicami rozdzwoniły się dzwony, co obwieszczało pogrzeb marszałka. Klęczał na rynku obok ojca oddając ostatnią cześć zmarłemu. Miał za co, gdyż to Piłsudski żołnierzom walczącym w 20 roku z Ruskimi po wygranej bitwie poprzyznawał odzyskane ziemie o areale od 8 do 12 hektarów. Z Syberii wrócili na swoje 21 kwietnia 1946 roku, akurat na Wielkanoc. Były to jego najszczęśliwsze święta, bo w ukochanej ojczyźnie.

Wła-49
Zdjęcia: Włodzimierz Amerski