Książka ojca chrzestnego big beatu

Ma 92 lata i właśnie wydał książkę pt. „Epitafium na śmierć rock'n'rolla”. Franciszek Walicki - był przy narodzinach rock'n'rolla w Polsce, obserwował jak łaził na czworakach, gdy był nastolatkiem, i gdy już jako rock obchodził swoje pięćdziesięciolecie. Ojciec chrzestny big beatu postanowił spisać swoje wspomnienia z których wyłaniają się znane tylko nielicznym kulisy tej zakazanej w Polsce Ludowej muzyki.  

Podczas spotkania autorskiego z Franciszkiem Walickim w Bibliotece Manhattan we Wrzeszczu gościło wielu jego przyjaciół, współpracowników, uczniów, którzy podkreślali ogromną jego rolę w rozwój rock'n'rolla w Trójmieście, ale także mówili o jego wpływie na ich życie.
 - Dziękujemy za to, że ta nasza młodość była trochę bardziej kolorowa, mimo że okoliczności były bardzo szare – mówił Marcin Jacobson – dziennikarz, publicysta, wydawca.

W opowieściach zaś Wojciecha Fułka, który w latach 90. wraz z Pawłem Chmielewskim nakręcił film dokumentalny o założycielu Non Stopu pt. „I  nie żałuj tego”, nierzadko padało sformułowanie, że redaktor Franciszek Walicki, był dla niego mistrzem, mentorem.
Sam zaś bohater wieczoru rozbawił wszystkich, dziękując za miłe, ale troszeczkę nużące wypowiedzi na swój temat.

Franciszek Walicki (z prawej) podczas spotkania autorskiego w Bibliotece Manhattan we Wrzeszczu
fot. Kinga Śmiałek

Książka, pełna ciekawostek, wspomnień i zdjęć, mogła ujrzeć światło dzienne, dzięki pomocy finansowej Heleny Giersz, producentki filmowej, która po dwudziestu latach pracy w USA, wróciła do Polski i postanowiła wspomóc historię polskiego rock'n'rolla.
- Zaczęło się od historii Krzysztofa Klenczona. Któregoś razu wspomniała, że chciałaby poznać ojca chrzestnego big beatu. Pojawiliśmy się z całą ekipą telewizyjną u Franciszka w domu i nakręciliśmy 1,5-godzinny wywiad telewizyjny. Na koniec spotkania, pani Helena spytała, czy mistrz ma jeszcze jakieś życzenie? Powiedział, że marzy o tym, aby wydać książkę, która podsumowuje jego działania  na rzecz rock'n'rolla – opowiadał Wojciech Korzeniewski z Fundacji Sopockie Korzenie, która wydała „Epitafium na śmierć rock'n'rolla”.
 
Czy jednak rzeczywiście jak głosi tytuł tej publikacji rock już umarł? Być może jest to nawiązanie do słów Zbyszka Hołdysa, być może Walickiemu chodziło o to, że najwspanialsi twórcy rockowi już odeszli. A być może jest to po prostu prowokacja i zachęta do kupna tej książki, bo jak sam autor powiada, jego poprzednia książka miała tytuł „Szukaj, Burz, Buduj” i jak się okazało wylądowała na półkach w księgarniach w dziale: Budownictwo i nikt nie mógł jej znaleźć. Tym razem, miejmy nadzieję, księgarze nie popełnią już takiego błędu. I pewnie egzemplarze zostaną szybko wyprzedane, ponieważ z kart tej książki dowiadujemy się niezwykłych szczegółów. Kto doznał olśnienia, że oto Czesław Wydrzycki powinien stać się Niemenem? I jaki wpływ na rozwój polskiego rocka miał Edward Gierek?

Franciszek Walicki miał 38 lat, gdy po raz pierwszy usłyszał Elvisa Presleya, wtedy świat, w którym żył (jak sam pisze w książce) stanął na głowie, zmienił jego życie. Miał niezwykły zmysł do wyłapywania talentów. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że był menedżerem takich zespołów jak Rhythm and Blues, Czerwono-Czarni,  Niebiesko-Czarni, doradzał Tadeuszowi Nalepie i jego zespołowi Breakout, wpłynął na zmianę wizerunku Urszuli Sipińskiej. Jako „Jacek Grań” napisał wiele tekstów piosenek, które śpiewali m.in. Czesław Niemen, Wojciech Korda, Ada Rusowicz, Czerwone Gitary, Piotr Szczepanik, Breakout, SBB i wspomniana już Urszula Sipińska.

Mimo sędziwego wieku, mocno zaangażował się w pisanie książki, napisał ją w pół roku. Pracował od wczesnych godzin rannych, niemal od 5 rano do 22.00. Dokonywał wielu korekt, doboru zdjęć, profesjonalista w każdym calu.
Kinga Śmiałek