Rammstein zapłonął apokaliptycznie

Armagedon według Rammstein obserwowali uczestnicy muzycznego widowiska rozpisanego na dwa dni na granicy Gdańska i Sopotu.  To nie był koncert. To było uwodzenie instynktami. Oderwani od swych biurek urzędnicy, ludzie na co dzień nie obcujący z taką estetyką, ale i całkiem liczna grupa fanów w wieku XXXX+.

Najlepsze miejsca były na płycie Areny.   Trudno na krześle słuchać tej muzyki. Ogień, barwa, dźwięk, tekst stapiało się w jedno - w Rammstein.   Widowisko momentami przypominało starogermański obrzęd. Niemiecka kultowa grupa przybyła do Gdańska pod hasłem „Made In Germany 1995-2011”. Koncert był podsumowaniem zjawiska muzycznego jakim stał się Rammstein, przenosząc esencję swoich 16 lat działalności. 
Wtorkowy koncert zaczął się od utworu "Sonne", swoistego przedstawienia bajki o Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach.

W oprawie koncertu dominował ogień, eksplozje, światła. Nie bez przyczyny.
Nazwa grupy pochodzi od amerykańskiej bazy lotniczej (Ramstein Air Base) w Niemczech, położonej obok miasta Ramstein-Miesenbach. 28 sierpnia 1988 roku w tej największej amerykańskiej bazie lotniczej w RFN  podczas pokazów lotniczych doszło do tragedii. Trzy z dziesięciu samolotów Aermacchi MB-339 włoskiej grupy akrobacji lotniczej Frecce Tricolori wpadły na siebie, a jedna z maszyn, z bakami pełnymi paliwa uderzył w publiczność. Zginęło 70 osób (67 na ziemi i trzech pilotów), około 1000 zostało rannych, w tym 346 ciężko. Na cześć ofiar tego wypadku niemiecki zespół napisał piosenkę o tej katastrofie. Paul Landers, jeden z ówczesnych twórców nowej nazwy, w późniejszym czasie wyjaśnił, iż nazwa zespołu   ze względu na niewiedzę omyłkowo zapisana została przez podwójne „m”.  Na pomysł stworzenia zespołu wpadł Richard Kruspe, do którego dołączyli Christoph Schneider i Oliver Riedel. Następnie przyłączyli się Till Lindemann, Paul Landers oraz Christian Lorenz. W takim składzie zespół gra do dziś. Muzycy przyznają, że inspirowali się twórczością słoweńskiego Laibach oraz rodzimego Oomph! Styl grupy ewoluował, początkowo był mocno przesiąknięty elektroniką i industrialnymi dźwiękami, na ostatnich płytach brzmienie zespołu stało się bardziej naturalne.
Teksty piosenek poruszają tematy często uznawane za mroczne lub kontrowersyjne.  Lider grupy w zakrwawionym stroju kucharza-oprawcy robił niesamowite wrażenie w  utworze "Mein Teil", zainspirowanym historią kanibala z Rotenburga. Epatowanie męskimi genitaliami też było obecne, co zrozumiałe skoro teksty grupy obracają się wokół ciemnej strony seksualności, brudnej miłości, samotności, perwersji i seksu ("Rein raus", "Fück dich", "Sehnsucht", "Du riechst so gut"), nekrofilii ("Heirate mich"), kazirodztwa ("Laichzeit", "Tier", "Spiel mit mir").

Poniedziałkowy i wtorkowy koncerty Rammstein pełne były są efektów pirotechnicznych.  Stałym elementem podczas wykonywania utworu "Rammstein" i niemal każdego kolejnego były płonące akcesoria.  Niemniej widowiskowe były przenosiny zespołu na alternatywną scenę, umieszczoną na środku płyty Areny po zawieszonym specjalnym pomoście.  Chwilę wytchnienia dla rozgrzanych fanów przyniosła ballada „Ohne Dich”, do której teledysk nagrała grupa podczas wyprawy w wysokie góry.  Polityczne akcenty pojawiły się w utworach „Ameryka”  i  "Links 2-3-4". Wykonany na koniec show „Enel” został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność.  
 
Ani na moment nie tracił animuszu Till Lindemann, stojąc na scenie z gigantycznymi ognistymi skrzydłami. Swawolnie wyglądała przy tym wśród publiczności pewna smukła, delikatna blondynka, kołysząc się radośnie w rytm Gott weiss Ich will kein Engel sein...”. Od tego utworu rozpoczął się w 1996 roku triumfalny marsz grupy przez muzyczne sceny.
Dla widowiska Made In Rammstein warto było odwiedzić gdańsko-sopocką arenę.
ASG  
 
{youtubejw}w5EQf8iw1Qk{/youtubejw}

{youtubejw}PvioT04iQV4{/youtubejw}

{youtubejw}uPMHzPBrZeI{/youtubejw}