Nad rzeką Elbląg: SLD w koalicji z PiS?!

Powinno to się wydarzyć w Elblągu. Nie po to obywatele przepędzili z miasta jednego polityka Platformy Obywatelskiej, by stawiać na drugiego, nawet jeśli jest kobietą ze szpitala, do której uśmiecha się  opakowany w partyjny garnitur premier Tusk.

Wdzięcząc się do tubylców prezes rady różnych ministrów udaje, że z jej poprzednikiem nie miał nic wspólnego. Jakby Nowaczyk nie był częścią mechanizmu władzy, oliwionego neoliberalną utopią PO, jakby delegat pomorski PO, Paweł Adamowicz, partyjniak PO z krwi i kości, nie jeździł do Elbląga, by nowicjusza przyuczać do reform. Choćby czynszów komunalnych, których efekty społeczne, mierzone ankietą radnej SLD w Gdańsku, Jolanty Banach, są porażające, a którą, jak to widać znad Motławy, Nowaczyk była łaskaw adaptować na swoim gruncie. I na swoje, jak się okazało, nieszczęście.

Wybierając między Elżbietą Gelert ze szpitala, który wedle ideologii Tuska wnet będzie fabryką sprzedającą zdrowie, a Jerzym Wilkiem, który niesie program lewicowy, choć chrześcijański w korzeniu, a nie laicki - SLD w Elblągu wybór ma ograniczony. Popierając publicznie przed niedzielą Jerzego Wilka ujawni, że słyszy głos obywateli, którzy odpędzili PO z ratusza, zyska szansę na przyjazną społeczeństwu racjonalizację uchwał czynszowych, likwidację straży miejskiej i ograniczenie represji parkingowych - to poważna zaliczka przed przyszłorocznymi wyborami. Dobrze współrządząc, mając świetny 5-osobowy , kompetentny zespół radnych, można odbudować społeczną przestrzeń dla SLD. Nie będą miały wtedy żadnego znaczenia pojękiwania politycznych outsiderów wędrujących z komitetów robotniczych do obywatelskich.

Namawiam Janusza Nowaka, który wprowadzając 5 radnych SLD odniósł zauważalny sukces i Henryka Słoninę, którego lewicowy pomysł na Elbląg dobrze służył rozwojowi miasta - do roztropnego poparcia prezydentury dla Jerzego Wilka.
Sensem referendum było bowiem dokonanie zmiany, a nie zmiana garnituru.
Marek Formela