Radni Platformy: Honory nie dla Wyszkowskiego

Krzysztof Wyszkowski, współzałożyciel Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża nie znajdzie się wśród Honorowych Obywateli Gdańska. Na przeszkodzie stanęła jego bezkompromisowość oraz radni Platformy Obywatelskiej.

- Nikt nie kwestionuje zasług Krzysztofa Wyszkowskiego z ubiegłego wieku, ale tytuł honorowego obywatela to najwyższe wyróżnienie w mieście. Nie może być nim osoba posługująca się stale kłamstwem, obelgami, pomówieniami, szukająca spisków - ocenił Wyszkowskiego przewodniczący klubu radnych PO Piotr Borawski i powołał się na wypowiedzi Krzysztofa Wyszkowskiego m.in. na temat Lecha Wałęsy, Władysława Frasyniuka i byłej premier Ewy Kopacz.  

Nad projektem uchwały głosowano bez debaty.  
Wcześniej radny PiS Kazimierz Koralewski uzasadniał wniosek o nadanie tytułu Wyszkowskiemu jego walką o wolność rozpoczętą w latach 70., kiedy tylko nieliczni mieli odwagę przeciwstawiać się reżimowi.  

Za wnioskiem ws. nadania Krzysztofowi Wyszkowskiemu Honorowego Obywatelstwa Miasta Gdańska głosowało 9 radnych PiS, przeciwnych mu było 21 radnych PO.

Krzysztof Wyszkowski wkrótce ukończy 70 lat. Na Wybrzeże przybył z Olsztyna. Pracował jako operator spychacza, konwojent, ajent stacji benzynowej, organizator koncertów rockowych, operator wózków widłowych.

Od 1975 przerzucał wydawnictwa poza cenzurą z Instytutu Literackiego w Paryżu. Od 1977 współpracownik KSS KOR, a w kwietniu 1978 r. współzałożyciel WZZ Wybrzeża. Od 1978 wydawca, m.in. pierwszych przedruków "Dzienników" Witolda Gombrowicza. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godzin.

Uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. To on był pomysłodawcą tytułu „Solidarność” strajkowego biuletynu informacyjnego wydanego po raz pierwszy 23 sierpnia 1980 r. przez Wolną Drukarnię Stoczni Gdańskiej.

Był internowany w w Strzebielinku. Z obozu odosobnienia uciekł latem 1982 r. uciekł.  

W 1989 jako przedstawiciel Video Studio Gdańsk obserwator rozmów Okrągłego Stołu i autor krytycznego artykułu Spod Stołu w „Kulturze” paryskiej. W latach 1990-1992 był w KLD. W 1991 jako doradca premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego, a w 1992 r. - doradca premiera Jana Olszewskiego i koordynator Komisji Likwidacyjnej RSW Prasa-Książka-Ruch.  

Od października 1976 r. był rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Gdańsku w ramach SOR "Kanał" a w latach 80-tych przez Inspektorat 2 WUSW w Gdańsku w ramach SOR "Londyn".
Przez dwie dekady przeciwnik procesowy Lecha Wałęsy.
ASG