Otwarcie wystawy „Polacy internowani na Litwie 1939–1940”

W środę, 21 czerwca, w Muzeum II Wojny Światowej otwarto wystawę „Polacy internowani na Litwie 1939–1940” przygotowaną przez Biuro Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej wspólnie z litewskim partnerami z Centrum Badania Ludobójstwa i Ruchu Oporu Mieszkańców Litwy.

Otwarcie wystawy poprzedziło podpisanie porozumienia o współpracy pomiędzy Muzeum II wojny Światowej w Gdańsku a Centrum Badania Ludobójstwa i Ruchu Oporu Mieszkańców Litwy, które podpisali dr hab. Grzegorz Berendt, dyrektor MIIWŚ i dr Arūnas Bubnys, dyrektor Centrum Badania Ludobójstwa i Ruchu Oporu Mieszkańców Litwy.

- Gdy patrzymy na twarze polskich żołnierzy, oficerów zawodowych i oficerów rezerwy, internowanych na terenie Republiki Litewskiej we wrześniu i październiku 1939 roku, to w pewnym sensie patrzymy na ludzi cudem ocalonych - powiedział dr hab. Grzegorz Berendt, dyrektor MIIWŚ. - Gdyby polskie oddziały nie przeszły granicy z Litwą, a ci oficerowie znajdowali się na terenach przejętych przez Armię Czerwoną po 17 września 1939 roku, to w kwietniu/maju 1940 roku podzieliliby los 22 tysięcy oficerów, funkcjonariuszy i cywilnych przedstawicieli polskich elit społecznych, zamordowanych w ramach zbrodni katyńskiej.

- Po rozpoczęciu II wojny światowej kierownictwo nazistowskich Niemiec kilkakrotnie sugerowało rządowi litewskiemu atak na Polskę i siłowe odbicie historycznej stolicy - Wilna - powiedział dr Arūnas Bubnys, dyrektor Centrum Badania Ludobójstwa i Ruchu Oporu Mieszkańców Litwy. - Władze litewskie oparły się jednak wezwaniom III Rzeszy i odmówiły uzyskania możliwych korzyści z nieszczęścia sąsiedniej Polski. Mało tego, państwo litewskie udzieliło schronienia tysiącom polskich żołnierzy i uchodźców cywilnych, starając się zapewnić im godne warunki życia. Łącznie w roku 1939 na Litwę z Polski przyjechało ok. 13 tysięcy żołnierzy polskich i 27 tysięcy cywilów.

Prezentowana w Muzeum II Wojny Światowej wystawa panelowa „Polacy internowani na Litwie 1939–1940” pozwala na głębsze poznanie trudnej historii Polski i Litwy na początku II wojny światowej. Na ekspozycji można zobaczyć fotografie internowanych Polaków i miejsca ich poprzebywania, reprodukcje map, gazet obozowych, a także korespondencje Polaków z rodzinami. Wystawa opowiada również o dalszych losach internowanych, ich udziale w konspiracji oraz o kontynuacji walki w szeregach armii gen. Andersa i Armii Krajowej.