Trzy kornery – jedenastka, czyli cztery pytania do... Jacka Grembockiego

Dziś zadajemy cztery kluczowe pytania po początku nowego sezonu T-Mobile Ekstraklasy. Jak wygląda Lechia Gdańsk oczami jej legendy, Jacka Grembockiego?

- Nowa Lechia na początku sezonu – chwała czy raczej chała?
Jacek Grembocki: Wszystko sprowadza się do tego jakie jest założenie. Takie mecze, jak z Podbeskidziem – myśląc o podium i Europie – trzeba wygrywać zdecydowanie. Lechia jednak nie zawiodła, bo ma cztery punkty, ale mogła wygrać wyżej. Nie czuję się rozczarowany. Jest taka zasada – kto ciszej jedzie, ten dalej zajedzie. Rozdmuchiwanie balona na pewno nie pomaga. Bo w końcu może on pęknąć i wtedy nie musi być już tak przyjemnie. Zaczyna się trudny sezon. Jak na to, co zagrali, jest nieźle. Ale też rezerwy pokazują, że nie są najmocniejsze. Jeśli przegrywa się 1:4 z niemieckim czwartoligowcem... Ale z drugiej strony, to naprawdę niezła liga, więc niech poziom nikogo nie zmyli. Na razie widzę niezłych polskich piłkarzy, którzy wrócili z nieudanych podróży. Zobaczymy co czas przyniesie.

- Jak pan ocenia trenera Joaquima Machado? Wydaje się być mało charyzmatyczny w porównaniu do swojego poprzednika.
Jacek Grembocki:Ja to się z tego śmieje. Jak trener może pokazać charyzmę, jak mówi w innym języku? Nawet najbardziej żywiołowy nie do końca jest w stanie. W Polsce było od groma trenerów z zagranicy. Do tej pory żaden z nich się nie sprawdził, albo nie widział sensu. Moniz wyżej ocenił potencjał drugiej ligi niemieckiej niż Lechii, która ma być naszym towarem eksportowym. Więc o czym my mówimy? Poza tym piłkarze nie są w stanie wszystkiego zrozumieć. Czasem w szatni trzeba potrząsnąć, ale z tłumaczem się nie da. Trzeba opanować, język, kulturę... Jest tyle niuansów, że nie sposób to wszystko wychwycić przy takiej współpracy. Dla piłkarzy praca z zagranicznym trenerem to okazja do poznania nowinek treningowych, ale niczego więcej. A na pewno nie do zmiany jego mentalności. No, ale nikt przecież źle nie powie, bo nie chce podpaść. A to bardzo łatwy i głupi sposób, żeby to zrobić.

- Szwankuje gra z przodu. Zmiana układu na taki z dwoma na napastnikami mógłby pomóc?
Jacek Grembocki:Problem z napastnikami jest taki, że niełatwo ich znaleźć. Nie pamiętam czasu, żeby Lechia szukała napastników po niższych ligach. Jeśli tam facet strzeli trzydzieści bramek, to jest większa szansa, że w ekstraklasie zdobędzie ich kilkanaście niż na przykład Sadajew, którego statystki nie powalają. Tak przecież wypłynął chociażby Łukasz Teodorczyk. I w taki sposób należy działać. Nie umniejszam oczywiście umiejętności piłkarskich Czeczenowi, ale nie ma w nim mentalności strzelca. Bardziej bym go widział jako rozgrywającego, podwieszonego za wysuniętym na szpicy graczem. To by mogło dobrze funkcjonować. Ale z drugiej strony wmawianie nam, że on się w końcu obudzi albo, że jest świetnym napastnikiem, to blokowanie drogi właśnie tym zdolnym młodym graczom. Klub potrzebuje planu, żeby mógł się rozwijać, bo wymiana kilkunastu graczy co sezon na pewno nie wróży nic dobrego. Lechia musi wypracować sobie dobry system.

- Jakie są pańskie przewidywania na ten sezon?
- Wszystkiego dowiemy się po około sześciu kolejkach. Wtedy będzie to pierwsza weryfikacja tego, o co walczą poszczególne zespoły. W polskiej lidze jest tak, że jak jest kasa, to jest dobrze. Najlepszy przykład Śląska Wrocław który posypał się jak ulotnił się główny sponsor. Z mistrza zrobił się ligowy średniak. Oby tak nie się stało w Gdańsku. Boję się, że będzie to jedynie przystanek dla wielu piłkarzy. Podejrzewam, że oni zdają sobie sprawę z tego, że to nie potrwa długo i to jest dla nich czasowe rozwiązanie. Sport to jedno, interesy to drugie. Jestem ciekaw jak to wszystko się rozwinie. Jestem całym sercem z Lechią i mam nadzieję, że jeszcze zobaczymy ten stadion zapełniony.

Rozmawiał Patryk Gochniewski