Posterunek Straszyn: Podano bursztyn w Gdańsku...

W Gdańsku na salonach zawitała świnia. Była afera Amber Gold, był i jest Amber jako bursztyn, a teraz mamy Amber LGBT i coś tam. Właśnie po świeżym przeniesieniu Muzeum Bursztynu z Wieży Więziennej do Wielkiego Młyna otwarto okolicznościową ekspozycję. Wielu krytykuje ten pomysł. Ich zdaniem w ten sposób pozbyto się średniowiecznej patyny na rzecz nowoczesnego, świeżo oddanego do użytku wnętrza.

Ale nie o tym chciałem pisać. To tylko drobna dygresja. Otóż obok eksponatów wystawy głównej zwiedzającym zaserwowano propagandę LGBT. Mogą sobie obejrzeć sztuczne penisy (bynajmniej nie z bursztynu), jakiś „order honorowy” dla obywateli miasta Słupska w barwach homoseksualnej tęczy (chyba za wybór Roberta Biedronia na prezydenta tego miasta), naszyjnik z dildem czy inne tego typu akcesoria pasujące do wyrobów z jantara jak przysłowiowy prosiak do siodła. Trzeba naprawdę być mocno nawiedzonym ideologiem, żeby mieszać porządki. Ale widać dla ludzi pozbawionych smaku ten fakt nie stanowi problemu. Nawet tak neutralnie polityczne miejsce jakim powinno być Muzeum Bursztynu może posłużyć jako narzędzie do obsesyjnej walki ze znienawidzonym „pisowskim reżimem”.

Pikanterii dodaje fakt, że pomysł i realizacja zrobienia z wystawy szlachetnego kamienia homo-chlewika pochodzi od dyrektorki placówki Renaty Adamowicz – żony brata ś.p. Pawła – prezydenta miasta. Od dawna tam szefuje w związku z tym nie może być mowy o żadnym nepotyzmie.

Ale to nie koniec niespodzianek związanych z wernisażem. Na koniec okazało się, że pieniądze na to „dzieło pomorskiej kultury” znalazły się m.in. dzięki wsparciu z Programu Współpracy Transgranicznej Polska-Rosja 2014-2020. A Rosja jak wiadomo wspiera ruch LGBT wszędzie tylko nie u siebie. W Moskwie za propagowanie gender i tego typu dziwactw policja wali pałą po głowie. A Gdańsk? Miasto otwarte.

Andrzej R. Potocki