Akapit wydawcy: Z demokracją gdańską slalom po Europie

Po Europie krążył Paweł Adamowicz.

Wraz z nim widmo gdańskiej demokracji.

Jest ona bardzo dobra.

Obywatele nie czują się wykluczeni. Zajmują się wydzieraniem sobie 14 milionów złotówek - nad ich setkami w centrum miasta osobiście czuwa prezydent. Co innego 6 hektarów sklepów z widokiem na Bramę Wyżynną - co innego piaskownica.

Nieprawdą jest że w Gdańsku wybory wygrywa się za pieniądze. Prezydent z nich osobiście nie korzysta. Przez kadencję wydaje 10 miliardów gdańskich złotych, co każdy obywatel powinien zauważyć, docenić i nagrodzić 4-letnim kontraktem.

Media są ważne dla demokracji. Zwykle pokazywały pana prezydenta codziennie, a nawet w czasach rządów w TVG duetu Jasiewicz Zbigniew/Trus Janusz ogłaszano bezpłatnie, że wybory nie są potrzebne. Teraz w TVP i TVG nie rządzi Dworak ani Braun, rządzi wiadomo kto, więc prezydent uruchomił własną propagandę, co też nie wymagało jego prywatnych pieniędzy. I nawet opozycja się cieszy, że może sobie tam ćwierknąć dla ozdoby władzy.

Z pewnością w Gdańsku politycy nie dogadują się ponad głowami obywateli. Prezydent pije tylko wino z Karnowskim, też prezydentem, piwo z wybranymi, a whisky bywało z Jerzym Jędykiewiczem... W pozostałych ważnych dla ogółu sprawach P. Adamowicz preferował partnerstwo publiczno-prywatne. Dlatego podjął pracę własną u burmistrza Junga z Lipska. Spółka jest gminna a wynagrodzenie prywatne.

Dobry samorząd zapewniał Europę, Paweł Adamowicz zapewnia swoim obywatelom dobrobyt i bezpieczeństwo.

Dobrobyt Adamowicza, którego sam nie mógł prawidłowo ogarnąć, od dziś wymierzać będzie sąd w Gdańsku. Uległ on co prawda drastycznemu umniejszeniu, z 7 mieszkań pozostały 2, ale to może to tylko omyłka i klucze leżą pod wycieraczką?

Każdy w Gdańsku ma swoje Westerplatte.

Marek Formela