Znikający wiceprezydent nieuchwytny

Ze strony internetowej patrzy w przyszłość śmiało Śmiałkowski Dariusz, drugie imię Jan, były wiceprezydent Gdańska. Ta strona internetowa to… www.poszukiwani.policja.pl.

Wizerunek włodarza widnieje na liście gończym. Cechy rysopisowe poszukiwanego:  sylwetka: ubiór elegancki, oczy jasne, mężczyzna, narodowość polska, waga 50-69 kg, sylwetka średnia, wzrost 176-180 cm. Dla organów wymiaru sprawiedliwości Śmiałkowski pozostaje nieuchwytny.
- Informuję, że policjanci prowadzą w tej sprawie intensywne działania operacyjne – powiedziała nam kom. Joanna Kowalik-Kosińska, rzecznik prasowy Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gdańsku.

Śmiałkowski, urodzony w 1959 r., niegdyś współrządzący Gdańskiem samorządowiec, poszukiwany jest przez  KMP Gdynia i KWP Gdańsk Wydział Kryminalny  na podstawie art. 228 § 5 (przyjmowanie korzyści majątkowej znacznej wartości albo jej obietnicy, w związku z pełnieniem funkcji publicznej)

Prezydent miasta Franciszek Jamroż i jego zastępca Dariusz Śmiałkowski zostali skazani prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w 2004 roku na kary 3 lat pozbawienia wolności. 
- Skazany Dariusz Ś. nie został ujęty. Jest poszukiwany listem gończym na terenie Polski i europejskim nakazem aresztowania – poinformował nas sędzia Tomasz Adamski Rzecznik SO w Gdańsku.

Czy były wiceprezydent liczy na przedawnienie? Jeśli tak, to będzie miał wówczas 70 lat.
- Termin przedawnienia wykonania orzeczonej kary to wrzesień 2019 roku. Do tego terminu dodać należy jeszcze 10 lat z uwagi na zawieszenie postępowania wykonawczego w związku z ukrywaniem się skazanego – informuje nas sędzia Adamski.

Jak doszło do przechwycenia części władzy nad majątkiem Gdańska przez obecnie poszukiwanego? Po przełomie i pierwszych wyborach do samorządu terytorialnego w roku 1990 Franciszek Jamroż został prezydentem miasta. Karierę polityczną zaczynał w Komitecie Obywatelskim, był w Porozumienia Centrum i w BBWR. Na   wiceprezydenta gdańscy radni pierwszej kadencji wybrali Dariusza Śmiałkowskiego, związanego z Partią Konserwatywną. Z tą partią swoją polityczną przyszłość wówczas wiązał też obecny prezydent nadmotławskiego grodu Paweł Adamowicz.
Hasło „pierwszy milion trzeba ukraść” i przyznawanie koncesji na sprzedaż alkoholu spowodowały mieszankę piorunującą. Franciszek Jamroż postanowił więc pobierać datki od restauratorów i „wspierać” kulturę, czyli Capellę Gedanensis. Warunkiem uzyskania koncesji były wpłat na reprezentacyjny zespół.  

Kolejna pokusa zrodziła się przy sprzedaży dominikańskiej hali targowej gdańskim kupcom w 1992 r. Kupcy zamierzali kupić od miasta i wyremontować zabytek, tworząc centrum handlowe. Prezydent Jamroż prowadził sprawy osobiście, za „stosowną prowizję” za wydanie pozytywnej opinii w sprawie sprzedaży gruntu wraz z halą. W tym czasie jego zastępca zażądał łapówki od starającego się o halę biznesmena. Kupcy poinformowali prokuratora. 

Ówczesny prezydent zajął się też osobiście ociepleniem budynków na gdańskich Stogach. Troskę o ciepło mieszkańców i finanse GPEC wykazał jeden z radnych Roman Grzenia, członek Rady Nadzorczej GPEC. Za jego pośrednictwem nawiązano kontakt z niemiecką spółką ISPO GmbH. W sprawę zaangażowali się osobiście dwaj prezydenci Jamroż i Dariusz Śmiałkowski, który spotkał się z przedstawicielami niemieckiej firmy. Zażyczył w toku negocjacji stosownej, jego zdaniem, gratyfikacji za podpisanie kontraktu. Pośredniczył jeden z biznesmenów z Bydgoszczy. Ostatecznie dobito targu i Niemcy wyliczyli skrupulatnie 10 proc. wartości kontraktu i przelali 48 318 DM i…48 fenigów na nielegalne konto ówczesnego prezydenta Gdańska w szwajcarskim banku. W lipcu 1996 r. sąd nakazał aresztowanie byłego już prezydenta Jamroża. Tajemnicza, nieustalona osoba podjęła pieniądze z konta, dzień po zamknięciu włodarza w areszcie. 
ASG 

fot. www.poszukiwani.policja.pl