Godność do min. Glińskiego: ECS to nie "Solidarność"

Szanowny Pan Profesor
PIOTR GLIŃSKI
Wicepremier, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Szanowny Panie Premierze!

W 52 rocznicę Grudnia 1970 i 41 rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, my uczestnicy tamtych dramatycznych wydarzeń, współtwórcy „Solidarności”, a także jej obrońcy i więźniowie polityczni w latach 80-tych, zgłaszamy Panu do rozważenia sprawę, która nas boli i z którą trudno nam się pogodzić. Leży ona niewątpliwie w Pana gestii jako Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. A przypomniał nam o niej, wybrany po raz kolejny na dyrektora Europejskiego Centrum Solidarności, pan Basil Kerski. Oto, z wysokości swojego częściowo niemieckiego pochodzenia, pouczył nas bezczelnie - na oficjalnej stronie gdańskiego magistratu - następującymi słowy: „Wydaje mi się, że my w Polsce nie dojrzeliśmy do niepodległości, do demokracji…” Wieloletnia obecność tego pana w Polsce na tym niezwykle ważnym stanowisku jest zadziwiająca, ale przecież jest on tylko wykonawcą pomysłów swoich dysponentów.

Otóż władze miasta Gdańska oraz pomorski Urząd Marszałkowski, wykorzystując statutową większość, stworzyli z ECS przybudówkę dla obecnej opozycji politycznej oraz części samorządowców polskich miast kontestujących obecny rząd. Stworzyli tam również forum dla otwartego propagowania pseudo postępowych teorii kulturowych, zdecydowanie obcych solidarnościowej tradycji. Trudno z tym się zgodzić, wszak u zarania ECS tkwiła idea, iż powstanie tu wspaniały ośrodek służący całemu narodowi - nowoczesne muzeum przypominające o naszych najnowszych zmaganiach o wolną, niepodległą Ojczyznę, a także o prawa obywatelskie i pracownicze. Aż tyle i tylko tyle!

Tymczasem oto, co można było odnotować w związku z ECS:
- agresywne demonstracje KOD, wychodzące spod Centrum i przekrzykujące oficjalne uroczystości pod Pomnikiem Poległych Stoczniowców;
- konferencję „zbuntowanych” prezydentów miast, którzy w ECS ogłaszają „swoje własne” 21 postulatów;
- skandaliczne, bezprawne i prowadzące do sporu sądowego zatrzymanie przez ECS, wypożyczonych tam przez Komisję Krajową „S”, prawdziwych tablic z 21 postulatami;
- blokowanie przez władze Gdańska prawa do zasiadania w Radzie ECS współtwórcy Wolnych Związków Zawodowych, Krzysztofa Wyszkowskiego (co nie przeszkadzało, by w tejże Radzie zasiadł Władysław Frasyniuk, który żołnierzy Straży Granicznej znad granicy z Białorusią nazwał ,,psami”);
- konwentykle aktywistów LGB oraz innych „progresistów”, i to na terenie Europejskiego Centrum Solidarności! - organizacji, która swoje korzenie wzięła przecież ze społecznej nauki Kościoła;
- i jeszcze: pseudonaukowe konferencje, na które zapraszani są oczywiście „sami swoi”, tzn. myślący „poprawnie” pod każdym względem, no i z tej jednej opcji politycznej.
Osobna kwestia to zawartość części wystawienniczej, pomijającej ludzi i wydarzenia nie pasujące do wizji najnowszej historii, jaką prezentują kręgi liberalno lewicujące, nadzorujące od lat ECS. Jaskrawym tego przykładem - niedocenienie znaczenia Papieża Jana Pawła II dla polskiego zrywu lat 80-tych oraz brak uświadomienia, jaką rolę wtedy odegrali, i jakie ofiary ponieśli nasi księża.

Tak w skrócie wygląda dziś Europejskie Centrum Solidarności - pod patronatem władz Gdańska i marszałka województwa, kierowane przez w pełni dyspozycyjnego dyrektora - obcokrajowca i osobę nie związaną w jakikolwiek sposób z „Solidarnością”, ale wybraną na to stanowisko już po raz trzeci, tym razem w konkursie… bez kontrkandydata.

Panie Ministrze! Pragniemy wyraźnie zaznaczyć: ECS nie jest już naszą instytucją! Nie jest nią także dla tysięcy byłych i obecnych działaczy „Solidarności”. To nie jest miejsce, w którym bywamy, mimo, że mielibyśmy do tego nawet szczególne prawo - przychodzić, spotykać się, a młodszym z przyjemnością opowiadać, „jak było”. Nie jest tak, choć przecież, na etapie pomysłu i początkowej realizacji, byliśmy gorącymi orędownikami powstania i rozwoju muzealnego kompleksu godnie upamiętniającego to największe w XX w. osiągnięcie Polaków. Dziś, niestety, ECS jest karykaturą pierwotnego zamiaru - krzywym odbiciem naszej pięknej historii, teraz tam wypaczanej przez: niezrozumienie, złą wolę i zgodę na napływającą zewsząd antykulturę, która druzgocze moralność i tradycję.
Pragniemy więc zapytać: czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zamierza tej sytuacji przeciwdziałać? Bo po zakończeniu ostatniej kadencji władz ECS, chwilowej nadziei na zmiany i niestety ponownym wyborze tego samego człowieka na dyrektora, wrażenie jest fatalne.

Opisana wyżej sytuacja jest nie do zaakceptowania. Proponujemy więc podjąć zdecydowaną walkę, aby Centrum nie było wreszcie przybudówką jakiejkolwiek partii czy wpływowego środowiska, opętanych wizją „solidarności wszystkich ze wszystkimi” i manipulowania historią. Proponujemy rozważenie przez MKiDN oraz Komisję Krajową NSZZ „Solidarność”, czy ECS wypełnia zadania statutowe, dla których został powołany, zaś w przypadku oceny negatywnej - przeprowadzenie tam audytu weryfikującego. W sytuacji kolejnej negatywnej oceny, należy podjąć działania zmierzające do upaństwowienia tejże instytucji, czyli postąpić tak, jak to uczyniono z zaniedbanymi przez lata terenami Westerplatte. Po niedawnym otwarciu żołnierskiego cmentarza widać, że efekt całej operacji okazał się znakomity.

Panie Ministrze, niezależnie od statutowych trudności spowodowanych tym, że strona rządowa, nawet razem z Komisją Krajową, jest tu stroną słabszą, trzeba się postarać! Trzeba przywrócić Narodowi jego własność, jaką jest pamięć o prawdziwej historycznej „Solidarności”. Apelujemy o to.

Z poważaniem
Andrzej Osipów wiceprezes
Czesław Nowak prezes
Stanisław  Fudakowski sekretarz