Czyżby "Gazeta Wyborcza" była atutem J. Wenderlicha? "Nie będę teraz rozmawiał!"

Jerzy Wenderlich, kandydat na przywódcę lewicy, który ongiś klęcząc prosił swojego szefa o posadę ministra kultury, uciekł przed dziennikarzem "Gazety Gdańskiej".

Jest piątek, dzień przed kongresem, godziny popołudniowe.
- Panie marszałku, dzień dobry, wita pana Artur Górski, "Gazeta Gdańska". Mam trzy pytania, pięć minut. Przed panem finał rywalizacji o przywództwo w Sojuszu...
- Ja nie będę teraz rozmawiał!

- Więc kiedy?
- Później, jutro. A w zasadzie w niedzielę...

- Wolelibyśmy dzisiaj porozmawiać i przekazać...
- Ale ja nie mam czasu!

Jerzy Wenderlich rozłączył rozmowę. A. Górski wysyła sms: "Szkoda. Porozmawialibyśmy jak redaktor z redaktorem. Szkoda, że nie znalazł pan czasu. A może jednak trzy pytania? Red. Artur Górski, "Gazeta Gdańska""

Bez odzewu.
Pozostają pytania. Wynikają z intensywnej kampanii kandydata na szefa SLD. Rozsyła sms-y ("dzisiejszy dzień jest właściwą okazją, by podziękować ci za to wszystko co zrobiłeś na rzecz budowania naszej partii, jej autorytetu wśrod wielu ludzi" - pisze w dzień wyborczy), wykonuje telefony, przekonuje. O niektóre z przywoływanych argumentów chcieliśmy przyszłego przywódcę SLD zapytać, bo budzą ciekawość i mogą być dla delegatów istotna przesłanką wyborczą:

- Czy w niektórych rozmowach przekonuje pan delegatów do poparcia dla swojej wizji SLD ze względu na przyszłą życzliwość "Gazety Wyborczej" i red. Adama Michnika, co miałoby być zaletą w starciu z Włodzimierzem Czarzastym, który ulubieńcem Agory nie jest?

- Czy zabiegał Pan i uzyskał poparcie Aleksandra Kwaśniewskiego, animatora LiD-u i Europy Plus, czyli projektów wyborczych wymierzonych w SLD? Czy przewiduje Pan powrót z PO b. szefa SLD, Grzegorza Napieralskiego?

- Czy dlatego zakończył Pan tak szybko sprawowanie funkcji marszałka Sejmu, która mogła rewitalizować polityczny program SLD, bo spełnił Pan oczekiwanie pani premier Ewy Kopacz?

"Z przyjaźnią".

mag