Z różnych szatni

Wychodziliśmy na boisko z różnych szatni, a przecież tworzyliśmy wspólną drużynę. Cokolwiek nas różniło, nas nie różniło.

Może to pojmowanie demokracji jako wspólnej, równoprawnej przestrzeni równych i różnorodnych  postaw.
Maciej nie zbudował Huty Katowice, ale wybudował wolną Polskę.
Aram spisał Postulaty Sierpniowe i dbał by ich duch pozostał sensem polskiej drogi.
Potykamy się na niej na różny sposób – nigdy przez te lata przeciw sobie.

Z tego przeświadczenia wziął się wspólny zryw na rzecz gdańskich powodzian. Dał swój czas, prestiż marszałka, nic nie brał w zamian. Zawdzięczał Andrzejowi Grubbie osobiste wzruszenia – i tylko tyle chciał  powiedzieć. Tak pojmował swój udział w służbie publicznej. I tu u nas w Gdańsku,na Pomorzu nieśmiały chłopak, który z plastikową torebką z trampkami pojawiał się w szatni przy Wita Stwosza, pojawiał się zbyt późno i wybiegał zbyt wcześnie, zdobył społeczne pokwitowanie i starał się mu codziennie sprostać.

Z tego przeświadczenia Aram przez blisko trzy lata pisał na łamach „Gazety Gdańskiej”. „Z fotela 320” zmagał się z polityką delikatnie,ale konsekwentnie. Wyważony, przyjazny, tolerancyjny, nie kryjący rozterek, ale też krytyczny wobec niejednych politycznych uniesień chwili. Łączył nas chyba nie tylko sobotni stolik w wrzeszczańskiej „Cafe Rosenthal”, łączył nas dyskurs wzajemnych wątpliwości...

Na stadionie Polonii. Od lewej Maciej Płażyński, Arkadiusz Rybicki, Jerzy Hall...

I łączyła piłka – z nią toczyło się nasze życie. Wedle umiejętności, wyzwań i powołań, z niej czerpaliśmy radość dnia  -  smak porażki i zwycięstwa.
Więc, proszę Was, pamiętajcie, że 14 maja wspólnie świętujemy na oliwskiej uczelni Aleję Grubby, świętujemy w gronie przyjaciół...
Marek Formela