Dorożką po Gdańsku

Lato nabiera rumieńców, sezon turystyczny kwitnie. W Gdańsku po raz kolejny pojawiły się dorożki. Skorzystaliśmy z okazji i zadaliśmy fiakrowi, panu Zygmuntowi Silkowskiemu, kilka pytań.

- Od jak dawna jest pan dorożkarzem?
Zygmunt Silkowski: Dorożkarstwo to zajęcie sezonowe. Zaczynamy pod koniec czerwca i w zależności od pogody działamy do końca lata. Dla mnie to już trzeci sezon. Mam stadninę, w której mam łącznie osiemnaście koni i oprócz przejażdżek po Gdańsku organizuję także wesela i kuligi, uczę również jeździectwa.

- Którędy wozi pan turystów?
Zygmunt Silkowski: Poruszamy się po wyznaczonych przez miasto trasach. Nie mogę na przykład wozić turystów Długą.

- Jakie jeszcze ograniczenia narzuca magistrat?
Zygmunt Silkowski: Każdego roku muszę wystąpić o specjalne zezwolenie, na szczęście bezpłatne, wydawane przez Zieleń Miejską.

- Czy dorożkarstwo to opłacalne zajęcie? Spotyka się z zainteresowaniem turystów?
Zygmunt Silkowski: Szczerze mówiąc nie jestem do końca zadowolony. Godzinna przejażdżka to dla turystów koszt rzędu 100 złotych. Chociaż codziennie spędzam tu (dorożka pana Zygmunta stoi pod Wysoką Bramą) około 6-7 godzin z reguły odbywam 2-3 kursy. Pieniądze, które na tym zarabiam muszą wystarczyć na utrzymanie konia, codzienny dojazd z Żukowa, to ponad dwadzieścia kilometrów, korki, benzyna i inne wydatki. Turyści rzadko korzystają z dorożki, a jeszcze rzadziej zostawiają napiwki.

- Może to wina dużej konkurencji?
Zygmunt Silkowski: Na starówce są tylko dwie dorożki, ale dodając rowerowe riksze, turyści rzeczywiście mają w czym wybierać. O przepraszam, chyba są jacyś chętni.

- W takim razie pozostaje mi tylko, życzyć panu powodzenia.
Zygmunt Silkowski: Dziękuję. Zapraszam wszystkich do korzystania z dorożek.
Rozmawiał Jacek Wierciński

Fot. Maciej Kostun