Oliwska palmiarnia powróciła

Oliwska palmiarnia powróciła do żywych, po 5 latach 19 marca 2022 roku, w końcu jest, ale już bez 180-letniego daktylowca, jedynego takiego drzewa w Polsce. Chluby oliwskiej oranżerii. Tak długo przeciągano remont palmiarni, aż biedaczka na mrozie padła, próbowano ją ratować, ale w końcu podjęto decyzję o dobrowolnym skróceniu jej życia przez ścięcie.

Znalazł się jednak ktoś, kto nie dopuścił do tej niecnej decyzji. Jednak było już za późno, sama poddała się, nie wytrzymała niedogodnych warunków atmosferycznych. W grudniu 2021 roku dokonano pocięcia uschniętego drzewa. Sprawa trafiła do prokuratury. Najpierw zgłoszenia dokonał Zarząd Dzielnicy Oliwa, a później Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Zobaczymy jaki będzie efekt tego postępowania. Obawiam się, że żaden.

Daktylowiec był wielką atrakcją oliwskiego parku, pozostały oczywiście przepiękne krzewy, palmy, opuncje, agawy, araukarie, rzadkie drzewa w parku, ale nowa wysokość palmiarni zwiększona do 24 metrów w tej chwili tak naprawdę nie jest już potrzebna. Może za 180 lat przyda się jak znalazł, kiedy trzy nowe, młode daktylowce dorosną. To oczywiście wielka strata dla atrakcyjności Oliwy. Pamiętajmy jednak o dobrze utrzymywanym parku z jego zadziwiającą przyrodą. Harmonia i atrakcyjność barw szczególnie wiosną i jesienią w połączeniu z zabudowaniami opactwa, przepływającym potokiem oliwskim stanowi wyjątkowe miejsce na trójmiejskiej mapie. Tu nadal można oddychać pełną piersią. Kilkusetletnie drzewa przetrwały do dzisiaj. Warto o te daglezje, tulipanowce, kasztanowce i o te nowe daktylowce po prostu dbać. Zadziwiające piękno Oliwy musi przetrwać.
S. Sey.