Galeria gigant. 6 hektarów sklepów

Dokąd zmierza Gdańsk? Czy jest jakaś architektoniczna myśl rozwoju miasta, czy może rodzi się ona dla potrzeby chwili? Czy tysiącletnia tradycja miejsca i opieka nad jego architektonicznym wizerunkiem ma jeszcze jakieś znaczenie? Czy panorama Oliwy z widokiem na wzgórza morenowe, czy widok Gdańska z południowo-wschodniej strony nie zasługiwał na ochronę?

Owszem miasto musi się rozwijać, ale kierunek jego modernizacji i rozwoju powinien być wkomponowany w jego naturalną substancję dla zachowania charakteru. Gdańsk przechodził kilka architektonicznych rewolucji, burzono stare mury, zasypywano fosy, likwidowano wieże obronne, ale zawsze ktoś nad tym czuwał.

Widok na Biskupią Górkę, litografia wykonana według rysunku Alberta Wilhelma Juchanowitza, 1838

...To samo miejsce dziś

W roku 1856 przy wielkim wsparciu Johanna Carla Schultza, jednego z najwybitniejszych gdańskich malarzy, powołano Stowarzyszenie Dawnych Budowli i Pomników Sztuki. Ten pęd do burzenia wizerunku starego miasta przynajmniej do śmierci malarza został opanowany i nadano mu racjonalny sens. Mimo wszystko Gdańsk zmieniał się, nowoczesność wkraczała coraz śmielej, ale dla wygody mieszkańców z zachowaniem szacunku dla jego atrakcyjnych widoków, znanych i rozpoznawalnych daleko za jego granicami.

Widok na Bramę Wyżynną od południowo-wschodniej strony, czarno-biała litografia wykonana według rysunku Friedricha Eduarda Meyerheima, 1839

Panorama Gdańska z Biskupiej Górki, litografia Juliusa Gretha, 1858

W roku 1895 miejsce głównego wjazdu do miasta, znane jako „Droga Królewska”, zostało zupełnie zmienione, wały obronne zostały całkowicie zniwelowane, a fosa zasypana. Ciąg tej drogi przez główną bramę wjazdową jednak zachował się, stracił swój charakter, ale był widoczny, istniał, dziś już go nie ma, za to stoi olbrzymia budowla zasłaniająca Gdańsk i jego przepiękną panoramę malowaną przez malarzy specjalnie przyjeżdżających z całej Europy do miasta, aby malować to cudo którego już nie zobaczymy.  

Sey

Litografie pochodzą ze zbiorów Andrzeja Walasa