Jubileusz prof. Andrzeja Dyakowskiego

Czterdziestolecie pracy twórczej i dydaktycznej obchodzi prof. Andrzej Dyakowski – znany w Gdańsku i w innych ośrodkach Polski - jako autor monumentalnych malowideł ściennych. W piątkowy wieczór, 12 marca 2010 r., w Galerii Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki „Punkt” przy ul. Chlebnickiej 2 w Gdańsku, odbyła się z tej okazji uroczystość. Otwarto dwie wystawy: malarstwa prof. Andrzeja Dyakowskiego oraz rzeźby Dariusza Sitka „Portret”. Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz wręczył jubilatowi Nagrodę w wysokości 7 tys. złotych.

Przybyło wielu przyjaciół prof. Andrzeja Dyakowskiego, wśród których dostrzegliśmy: prof. Alinę Jackiewicz – Kaczmarek, prof. Włodzimierza Łajminga, prof. Cezarego Paszkowskiego, Stefana Figlarowicza, ad. Dariusza Syrkowskiego, Ryszarda Kula, prezesa GTPS i in.

Zarazili mnie pasją zdobienia elewacji

Artysta ukończył  ówczesną Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych, dzisiejszą Akademię Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał  z zakresu malarstwa ściennego w pracowni prof. Jacka Żuławskiego.

- To był  okres, kiedy profesorowie uczelni jeszcze dyszeli entuzjazmem ozdabiania elewacji budynków w odbudowywanym Gdańsku – powiedział prof. Andrzej Dyakowski. – Zarazili mnie pasją zdobienia elewacji.

Wyspecjalizował się w malarstwie sztalugowym i malarstwie architektonicznym. Przez trzydzieści kilka lat prowadził w Akademii Sztuk Pięknych pracownię Malarstwa Ściennego. Wychował wiele pokoleń artystów. Ma na swoim koncie ciekawe realizacje.

- Jestem skrępowany, nie spodziewałem się takiego przyjęcia, odkryto w jakichś archiwach, że czterdzieści lat temu dostałem stypendium – powiedział wzruszony prof. Andrzej Dyakowski i miasto zakupiło wtedy jedną moją pracę.

To pozwoliło mu zostać po szkole w Gdańsku, wystarczyło na wynajęcie pracowni. I tak się wszystko, jak mówi, potoczyło.

Fasada UG w Sopocie, Teatr Witkacego, gdańskie kamieniczki

Jedną  z najbardziej rozpoznawalnych jego prac jest malowidło ścienne na gmachu Uniwersytetu Gdańskiego w Sopocie, na którym uwiecznił wizerunki niektórych postaci z Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

- Kompozycja powstała na bazie „Szkoły Ateńskiej” Rafaela – przypomina prof. Andrzej Dyakowski. -

Posługiwaliśmy się zdjęciami studentów i profesorów. Na tamte czasy malowidło było bardzo atrakcyjne, bo nawiązywało do antyczności. Miedzy antycznymi postaciami znajdują się rozpoznawalne osoby współczesne.

Za najważniejszą  pracę, którą zrealizował ze swoimi studentami– w ramach praktyk studenckich w latach 80.  - uważa otoczenie Teatru Witkacego w Zakopanem.

Jest autorem renowacji elewacji pierzei - czternastu kamienic - vis a vis Dworu Artusa w Gdańsku.

- Po wojnie elewacje te ozdabiali nasi profesorowie: prof. Barbara Massalska, prof. Józefa Wnukowa, prof. Jacek Żuławski, prof. Kazimierz Ostrowski – wspomina prof. Andrzej Dyakowski. – Staram się być ich kontynuatorem i przekazuję umiejętności, pasje, studentom.

Świecą pustka wielkie przestrzenie

Ostatnią dużą realizacją artysty jest – wykonane wraz ze studentami gdańskiej ASP - sgraffito przedstawiające fragment mapy nieba z dzieła „Machina Coelestis” Jana Heweliusza na elewacji kamienicy przy Skwerze Heweliusza na Starym Mieście w Gdańsku. Dzieło to zostało nagrodzone Statuetką Gryfa Pomorskiego. Przeniósł na ścianę – powiększony kilkanaście razy - sztych mapy Heweliusza. Malowidło zewnętrzne na ulicy Podjazd Sopocie wykonali jego studenci.

W mieście – na nowych osiedlach - jest wiele miejsc, dużych zewnętrznych i wewnętrznych powierzchni ściennych, na których przydałyby się malunki dodające uroku, klimatu.

- Brakuje współczesnych malowideł zwłaszcza w kościołach, które kiedyś, w tradycji pokrywano freskami – mówi Dyakowski. – W tej chwili budowle świecą pustką, wielkich przestrzeni zupełnie się nie wykorzystuje.

Na jubileuszowej wystawie oglądamy kilkanaście obrazów prof. Andrzeja Dyakowskiego wybrane z różnych okresów twórczości malarskiej.

- Aktualnie prowadzę seminarium dyplomowe w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, kilkanaścioro studentów pracuje pod moim kierunkiem – dodaje jubilat. – Cieszę się bardzo z jubileuszowej nagrody.

Katarzyna Korczak

Zdjęcia: Daniel Kufel