Teresa Krystman: Żal mleczarstwa i tylu lat wysiłków, budowania marki

Teresa Krystman, ostatnia prezes Spółdzielni Mleczarskiej Maćkowy do przejęcia przez Polmlek, uważa, że zakład w Maćkowych zniknie, a pracownicy znajdą się w ślepej uliczce.

- Spółdzielnia Maćkowy przed przejęciem przez Polmlek nie była jakąś podupadłą mleczarnią. Pracę miało w niej pół tysiąca osób. A do tego jeszcze sklepy, sieć handlu, przede wszystkim zaś hodowcy, producenci mleka. Cóż, chłopi dali się omamić, naobiecywano im nie wiadomo co. Oni nie mieli doświadczenia. Wyzbyli się udziałów. Otrzymali właściwie ich równowartość, a nie partycypację w wartości zakładu. Sam znak Maćkowych był wyceniany, jako marka, na 120 milinów złotych. Żal mleczarstwa i tylu lat wysiłków, budowania marki. Mieliśmy, jako jedna z kilkunastu spółdzielni, zgodę na eksport. Dostaliśmy certyfikaty. Byliśmy nagradzani za produkty. Były umowy handlowe z USA, nawet na eksport do Nigerii. Byliśmy gotowi pod eksport do Rosji. Zostało to przerwane. Szedł eksport do Szwecji. Raz w tygodniu szedł transport. A tam wymagania są wysokie. Śmietanę robiliśmy najlepszą w kraju. Przeszliśmy modernizację zakładu i byliśmy w pierwszej krajowej dziesiątce producentów - wspomina Teresa Krystman, ostatnia prezes Spółdzielni Mleczarskiej Maćkowy do przejęcia przez Polmlek.

Teraz w Maćkowych ma być skup. Ale ten zakład jest za duży, by ze skupu się utrzymać. Sam podatek od użytkowania gruntu to krocie. SM Polmlek-Maćkowy zajmuje około 11 ha powierzchni. To już będzie poważny kąsek po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego.
- Ten zakład zniknie. Pracownicy i chłopi znajdą się w ślepej uliczce. Zrzekli się praw własności, gdy spółdzielnia zaczęła wypracowywać zysk i miała perspektywy - dodaje Teresa Krystman.

ASG