Widziane z Sopotu: Budżet w czasach zarazy

To nie jest prima-aprilisowy żart ponieważ artykuł anonsujący dziesiątą edycję Budżetu Obywatelskiego w Sopocie ukazał się 31 marca na stronie UM Sopotu. Opatrzony dumnym tytułem: Rozpoczynamy przyjmowanie wniosków”, stwierdzał: „To od nas zależy, czego wniosek będzie dotyczyć: może to być remont chodnika, jezdni, urządzenie terenu zielonego, organizacja zajęć sportowych, rehabilitacyjnych czy kulturalnych. (…) Do dyspozycji mieszkańców Rada Miasta Sopotu zarezerwowała w budżecie 4 miliony złotych”.

Ogłoszenie tego typu mogłoby właściwie nastrajać mieszkańców pozytywnie. Można bowiem byłoby uznać, że skoro miasto przewiduje możliwość przekazania w sytuacji kryzysu gospodarczego 4 milionów złotych na remonty chodników i rabaty kwiatowe (które jak zwykle zostaną zaproponowane jako projekty) to zapewne jest to nadwyżka, która pozostanie po realizacji innych, o wiele bardziej pilnych potrzeb. Zapewne jednak ogłaszanie Budżetu Obywatelskiego w sytuacji pandemii świadczy bardziej o braku wyobraźni (delikatnie mówiąc) władz Sopotu niż dostępności środków na bardzo potrzebne skądinąd działania, które powinny być normalnie realizowane. Jednak nie w sytuacji kiedy część mieszkańców staje w obliczu braku środków do życia.

Miasta będą musiały zrealizować wiele zadań aby pomóc lokalnym przedsiębiorcom i mieszkańcom przetrwać najtrudniejsze miesiące, które nadejdą po zakończeniu epidemii, której końca jeszcze nie widać. Dodatkowo, zmniejszą się wpływy z podatków, czynszów za lokale miejskie. Z jednej strony Unia Metropolii Polskich apeluje do rządu o ”uruchomienie dodatkowych, dedykowanych dla jednostek samorządu terytorialnego środków finansowych, pochodzących zarówno z budżetu centralnego jak i ze źródeł zewnętrznych (środki pomocowe UE) co pozwoli, przynajmniej w części, zniwelować przewidywane problemy”, z drugiej miasto, które ze względu na swój turystyczny charakter poniesie szczególnie dotkliwe straty, lekką ręką chce rozdysponować środki, które w obecnej sytuacji mogą przydać się na finansowanie pomocy dla najbardziej potrzebujących.

Jestem wielką zwolenniczką Budżetu Obywatelskiego i aktywności oddolnej mieszkańców jednak może należy przyjąć, że budżet obywatelski przegrał w tym roku z kudłatym wirusem.

Dwukrotnie mój projekt ambulatorium czyli pogotowia ratunkowego funkcjonującego w weekendy i po godzinie 18. został przegłosowany pozytywnie i zrealizowany. Nie powinien jednak być realizowany z Budżetu Obywatelskiego i powinien zostać uznany za stałe działanie UM. Nie wyobrażam sobie Sopotu bez pogotowia. Nawet jeśli nie będzie w tym roku pieniędzy na Budżet Obywatelski to ambulatorium-pogotowie powinno uzyskać finansowanie z budżetu miasta. Reszta spraw być może zdoła poczekać do przyszłego roku (o ile nie umknął mi jakiś niezwykłej wagi projekt).

Wspólnie z innymi oddolnymi organizacjami sopockimi mieliśmy zastrzeżenia do sposobu realizacji sopockiego BO. Nie chcemy żeby radni byli autorami wniosków o dofinansowanie. Oni decydują o całym budżecie więc po co im jeszcze udział w demokratycznym eksperymencie, który uczy mieszkańców decydowania o finansach miejskich? Nie chcemy żeby radni oceniali wnioski, które wcześniej sami złożyli. Takie zjawisko ma nawet nazwę: konflikt interesów. Chcemy też aby mieszkańcy oddolnie sami współdecydowali i weryfikowali projekty. Może za rok uda nie wprowadzić nasze propozycje zmian do BO. W obecnie sytuacji warto rok poczekać, nawet lepiej jeśli z tego powodu miałaby komuś spaść z głowy korona.

Małgorzata Tarasiewicz