Bieda z nędzą

Lechia Gdańsk zremisowała bezbramkowo z Ruchem Chorzów w niedzielnym spotkaniu 17. kolejki T-mobile Ekstraklasy. Spotkanie stało na słabiutkim poziomie i chyba jedynym pozytywnym aspektem meczu było czyste konto zachowane przez Mateusza Bąka.

Oba zespoły skupiły się bardziej na przeszkadzaniu rywalowi, wybijania go z rytmu, niż na kreowaniu gry, akcji zaczepnych, czy chociażby uderzeń z dystansu. W związku z tym kibice mieli pełne prawo określić poziom, który był zbliżony do „kopaniny w okręgówce”.  Należy to powiedzieć wprost: takich spotkań w Ekstraklasie oglądać nie chcemy. Tym bardziej, jeśli taką piłkę grają zawodnicy Lechii Gdańsk.

Zastanawiam się, czy biało–zieloni przypadkiem nie powinni przeprosić swoich fanów za tak przygnębiającą postawę. Mimo fatalnej passy Lechii, w miniony weekend na stadionie pojawiło się prawie 10000 kibiców.

Lechici przez 90 minut stworzyli praktycznie dwie dobre sytuacje, które sami wypracowali. Pierwsza okazja to stały fragment gry i główka Madery. Druga to podanie Wiśniewskiego, wyjście sam na sam Grzelczaka i fatalne pudło. Pozostałe sytuacje to żenujące błędy Niebieskich albo...przypadek.

Sytuacje trzeba wykorzystywać. Bez względu na to, czy wykreowane przez zespół, czy przypadkowe, czy po błędzie.

Nie ma strzałów, nie ma bramek, nie ma punktów. Proste.

Panie trenerze. Przykro mi to powiedzieć, ale zespół gra rozczarowująco. Nawet jeśli widać jakiś progres w grze obronnej, to nadal mamy problem z tworzeniem sytuacji bramkowych. Wydaje mi się, że nie chodzi tu o umiejętności zawodników, bo na początku sezonu grali oni efektownie i efektywnie. To pana zadanie, aby uleczyć chorobę nieskuteczności.

Obecnie to bieda z nędzą. Mimo to, wierzę w Lechię Michała Probierza.

Miłosz Wein