Jerzy Hall: Trudno się z tym pogodzić

- Zacznę od Arama Rybickiego, którego znam od końca lat 60-tych, ponieważ on chodził do jednej klasy z moim młodszym o trzy lata bratem w I Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku - powiedział Jerzy Hall, radny i przewodniczący Komisji do spraw Bezpieczeństwa Rady Miasta Sopotu. – Utkwiły mi w pamięci zdarzenia w grudniu 1970 roku. Mieszkaliśmy na Podwalu Staromiejskim, a więc najbliżej centrum wydarzeń koło Komitetu Wojewódzkiego PZPR, więc tam był nasz, kolegów, punkt zborny, skąd wychodziło się na uliczne manifestacje. Aram zapuszczał się w głąb wydarzeń i wracał albo z orzełkiem wyrwanym milicjantowi, albo z jakimś opatrunkiem zabranym od zomowców, czy inną „pamiątką”. Były to czasy hippisowskie, Aram, który zawsze miał duszę niepokorną i barwną, zaopatrywał niemal całą szkołę przez własnoręcznie szyte spodnie, dzwony, młodsze nauczycielki również korzystały z jego usług w tym zakresie. Pamiętam jak graliśmy razem w zespole muzycznym klasowym, Aram - na perkusji. Aram miał liczne rodzeństwo, cała rodzina była zaangażowana w działalność opozycyjną, w skali kraju była tych opozycjonistów garstka. Mówiło się, że gdyby jeszcze chociaż parę takich rodzin było, jak Rybiccy, to komuna szybciej by padła. Aram był zagorzałym kibicem piłki nożnej. Razem udawaliśmy się na mecze wyjazdowe. Pamiętam taki mecz w 1971 roku w Poznaniu, kiedy chodziło o przejście do pierwszej ligi. Lechia oczywiście przegrała, sprawę komentowaliśmy. Takie wydarzenia cementowały.

Maciek Płażyński pozostanie w mojej pamięci jako człowiek niezwykle twardy, odporny. Razem pracowaliśmy w  Spółdzielni Wysokościowej Gdańsk, którą założyliśmy w 1983 roku w oparciu o nasze doświadczenia zdobyte w Spółdzielni Techno Sernice.
Dramat ogromny, trudno się z tym pogodzić.