Zmarł Jurek Janczukowicz

Znaliśmy go jako doskonałego płetwonurka. Człowieka od „Rekina” i czołgu z ulicy Hołdu Pruskiego w Oliwie. To przeważnie on w latach 60. i 70. kierował samochodami z napisem „Rekin” poruszającymi się po ulicach Gdańska.

Jurek Janczukowicz był inżynierem budownictwa lądowego po Politechnice Gdańskiej, którą ukończył w 1963 roku. Urodził się w Wilnie, zmarł w wieku 82 lat, i można powiedzieć, że żył ciekawie i intensywnie.

Zawsze miał coś do zrobienia. Był współzałożycielem „Klubu Płetwonurków Rekin”. W sposób zdumiewający umiał łączyć wielką wiedzę historyczną z wiedzą techniczną. Doskonale opowiadał o swoich przeżyciach z licznych wypraw morskich na leżące w wodach Bałtyku wraki. Jego opowiadania i przeżycia stały się kanwą wielu reportaży radiowych, które tworzyłem będąc młodym dziennikarzem. Pamiętam te audycje, których Jurek był bohaterem. Opowiadał o szwedzkim galeonie „Solen” zatopionym w bitwie pod Oliwą w 1627 roku, wyprawie na odkryty w 1969 roku statek handlowy znany jako miedziowiec czy wyprawie na leżący na Ławicy Słupskiej MS Wilhelm Gustloff. Najlepiej jednak zapamiętałem reportaż o niemieckiej łodzi podwodnej wbitej pod wodą w skarpę półwyspu Helskiego, rozważania Jurka nad wydobyciem U-boota, zaprezentowania go przy nabrzeżu na podobieństwo okrętu stojącego w Bremerhaven i jego wątpliwości co do słuszności tej akcji. Zastrzeżenia budziło zakłócenie spokoju poległych członków załogi okrętu.

Rozmowy z Jurkiem były zawsze bardzo ciekawe i odkrywcze, pamiętam jego fachowy, lecz zasadniczy stosunek do omawianych spraw, zawsze wyrażał stanowcze opinie, ale formułował je w sposób racjonalny. Był wielkim autorytetem eksploracji podwodnej. Dziś pozostało wspomnienie po niezwykłym, ciekawym człowieku, którego nam zabraknie.

Stanisław Seyfried