Boże Narodzenie: tradycja zamiast genderowej groteski

Święta Bożego Narodzenia to magiczne i piękne Święta, nie zmieniajmy tego. Nie zamieniajmy na święta bezimienne, bez wyrazu, bez emocji, odarte z magii, anonimowe i zimne. Wysyłajmy sobie życzenia, kartki Świąteczne pocztą lub choćby przez internet. Kartki, które nawiązują do tradycji Świąt, które kochamy, kolorowe, czy czarno-białe wszystko jedno.

Chciałabym życzyć wszystkim wspaniałych Świąt Bożego Narodzenia spędzonych z rodziną lub bliskimi przy stole nakrytym białym obrusem, na którym będzie tradycyjnych 11 potraw. Życzyć podzielenia się opłatkiem wybaczając rodzinne nieporozumienia. Życzę wszystkim by podczas Wigilii mieli możliwość zaobserwować i przeżyć spontaniczną radość dzieci (nie koniecznie swoich własnych) z wymarzonych prezentów, znajdowanych pod choinką. Dzieciom życzę gorąco, by spotkały prawdziwego Świętego Mikołaja, który przybył z dalekiej Laponii powozem zaprzężonym w dwa dorodne renifery.

Bojkotujmy prowokujące i profanujące genderowe zwyczaje mocno narzucające nową i obcą nam obyczajowość. Takie kartki- niesmaczne pokazały się jako obowiązujące w pseudo nowoczesnej wspólnocie unii i obiegły media. Obciach się nimi zainteresować, a już tym bardziej zachwycić i rozpowszechniać. Zasada umiaru i zdrowego rozsądku w kreowaniu ideologii gender, także z okazji nadchodzących Świąt została już złamana, a granice przekroczone. Mam wrażenie, że żyjemy w jakiejś obyczajowej grotesce, którą podkręcają celebryckie elity, złożone między innymi z niezrównoważonych artystów. Życzę im serdecznie i szczerze, by dbając o swoje zdrowie, dobrostan psychiczny wyciszyły się ideologicznie z okazji Świąt i spędziły je spokojnie, tradycyjnie.

Święta nich dadzą nam siłę, spokój i wytchnienie od przebodźcowanego otoczenia. W gruncie rzeczy wszyscy kochamy te tradycyjne Święta Bożego Narodzenia (prawie wszyscy), a najbardziej dzieci. Święta niezmiennie kojarzą nam się z naszą rodzinną tradycją, którą trochę udoskonalamy, ale pozostajemy pod magicznym urokiem Świąt, które pamiętamy z dzieciństwa. Chcemy słuchać i śpiewać kolędy „Gdy się Chrystus rodzi”, „Dzisiaj w Betlejem”, „Pójdźmy wszyscy do stajenki”. Przeżywamy wielką radość, gdy nasze pociechy grają w jasełkach, przebrane za Marię, Józefa…. Chcemy dzielić się opłatkiem, opowiedzieć naszym dzieciom o „ Pasterce”, pokazać im przygotowane w kościołach lub w mieście „żłóbki”. Niezależnie od tego jak bardzo i czy w ogóle jesteśmy religijni. Niech Matka Boska pozostanie kobietą, a Józef mężczyzną. Dlaczego ma to nam przeszkadzać?

Wszystkiego tradycyjnego!!!

Ewa Potrykus