Zmarł Grzegorz Kurkiewicz

6 grudnia zmarł Grzegorz Kurkiewicz, czytelnikom "Dziennika Bałtyckiego" znany pod pseudonimem Jan Chrzan.

Grzegorz Kurkiewicz urodził się 20 czerwca 1922 r. w Krakowie. Ukończył gimnazjum im. Sobieskiego i pierwszą klasę liceum humanistycznego w Krakowie, odbył też kurs przysposobienia wojskowego dla młodzieży. Podczas wojny dokształcał się w szkole handlowej, pracował w niemieckiej firmie budowy telegrafów, przebywał też wraz z matką przez 2 miesiące w więzieniu Montelupich w Krakowie. Stracił ojca więzionego w Kozielsku i zamordowanego w Katyniu. Na przełomie 1942/43 r. został zaprzysiężony w krakowskiej terenówce Armii Krajowej. Brał udział w kilku akcjach w Małopolsce, m.in. 28 września 1944 r. w odbiciu zakładników z więzienia w Kalwarii Zebrzydowskiej, wśród których był gen. Brunon Olbrycht, ps. „Olza”, dowódca Grupy Operacyjnej AK „Śląsk Cieszyński”. W szeregach AK otrzymał Krzyż Walecznych, Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami oraz awans na podchorążego plutonowego. Po rozwiązaniu oddziału w styczniu 1945 r. w miejscowości Jastrzębia, został powołany do Wojska Polskiego. Przeszedł weryfikację w Krakowie w 1945 r., otrzymał stopień podporucznika WP i przydział do Łowicza, do 2 Samodzielnego Batalionu Inżynieryjno-Lotniskowego Wojsk Lotniczych.

W 1947 r. zawarł związek małżeński z Ireną Jelita-Dobrzyńską (zm. 2006), z którego ma syna Krzysztofa (ur. 1948) i córkę Beatę (ur. 1954). Do 1952 r. pracował w Spółdzielni Zabawkarskiej „Promień” w Warszawie, jednocześnie studiując w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, którą (już jako Szkołę Główną Planowania i Statystyki) ukończył w 1953 r. broniąc rozprawy o rezerwach wydajności pracy. Był asystentem na wydziale mechaniczno-technologicznym Politechniki Warszawskiej.

W 1956 r. zamieszkał w Gdańsku i rozpoczął pracę w stoczni. Kontynuował naukę i w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. W 1959 r. opublikował broszurę „Stocznia Gdańska wczoraj - dziś - jutro”. W 1967 r. uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu.

Po wypadku zdecydował się na debiut dziennikarski. Pisał do stanu wojennego - w 1981 roku został zwolniony z pracy i dostał zakaz wykonywania zawodu. Pisywał więc do prasy podziemnej pod pseudonimem, a do zawodu wrócił po zmianach ustrojowych. Pracował w „Wieczorze Wybrzeża”. W 1991 roku zamieszkał w Pszczółkach koło Gdańska i związał się z „Dziennikiem Bałtyckim”, w którym jako Jan Chrzan publikował felietony, niekiedy kontrowersyjne, miał jednak duże grono wiernych czytelników, którzy lekturę gazety zaczynali od jego felietonów. W 2006 roku ukazał się jego literacki debiut „Osobliwe przygody Egona A. w Peerelu”, powieść autobiograficzna „z kluczem” .

źródło pl.wikipedia.org